Tekst piosenki
And it’s hard to write about being happy
'Cause the older I get
I find that happiness is an extremely uneventful subject
And there will be no grand choirs to sing
No chorus could come in
About two people sitting doing nothing
But I must confess
I did it all for myself
I gathered you here to hide from some vast unnameable fear
But the loneliness never left me
I always took it with me
But I can put it down in the pleasure of your company
And there will be no grand choirs to sing
No chorus will come in
And no ballad will be written
It will be entirely forgotten
And if tomorrow it’s all over
At least we had it for a moment
Oh, darling, things seem so unstable
But for a moment we were able to be still
And there will be no grand choirs to sing
No chorus will come in
No ballad will be written
This will be entirely forgotten
Tłumaczenie piosenki
I trudno jest pisać o byciu szczęśliwą
Bo im starsza się robię
Odkrywam, że szczęście jest niezwykle prostym obiektem
I nie będzie wielkich chórów z ich pieśniami
Żaden refren nie zajrzy
Do dwójki ludzi siedzących i nie robiących nic
Ale muszę wyznać
Zrobiłam to wszystko dla siebie
Zebrałam was tutaj by ukryć się przed przepastnym, nieokreślonym lękiem
Ale samotności nigdy mnie nie opuściła
Zawsze noszę ją ze sobą
Ale mogę ją uśpić w rozkoszy twojego towarzystwa
I nie będzie wielkich chórów z ich pieśniami
Żaden refren nie zajrzy
I żadna ballada nie powstanie
Wszystko zostanie zapomniane
I jeśli jutro wszystko się skończy
Przynajmniej mieliśmy to na moment
Oh, najdroższy, wszystko wydaje się tak niepewne
Ale przez moment byliśmy w stanie zachować spokój
I nie będzie wielkich chórów z ich pieśniami
Żaden refren nie zajrzy
I żadna ballada nie powstanie
To wszystko zostanie zapomniane
Analiza piosenki
Utwór opowiada o tym, co znaczy być szczęśliwym. Florence wyraża tutaj swoje zaskoczenie faktem, że dopiero z wiekiem zrozumiała czym jest taki stan. To nie niespodziewane wybuchy radości, szaleństwo, uniesienia. Nie zaśpiewają wielkie chóry, nie stanie się nic nadzwyczajnego. Bo prawdziwe szczęście to być obok człowieka, którego się kocha. Siedzieć i nie robić nic.
Nareszcie więc znalazła kogoś, kto pomógł jej odkryć czym są uczucia. Jednocześnie nie wypędził niestety poczucia samotności, które zawsze chodzi za Florence krok w krok. I którego za nic nie może się ona pozbyć. Dlatego tak mocno się angażuje, dlatego tak zagarnia ludzi dla siebie.
Nic nie przeszkodzi jej jednak w celebrowaniu tej miłości. Nic, nawet jej demony, nie sprawią, że zrezygnuje ze swojego szczęścia. Bo nawet jeśli potrwa krótko, nawet jeśli jutro się skończy – pozostanie pięknym wspomnieniem. Każde przebłysk bliskości jest ważny. Nawet ten chwilowy. Taki, który kiedyś zostanie całkowicie zapomniany.
Komentarze (0)