
Tekst piosenki
[Verse 1]
Everybody dies, surprise, surprise
We tell each other lies, sometimes, we try
To make it feel like we might be right
We might not be alone
Be alone
[Verse 2]
„Everybody dies,” that’s what they say
And maybe, in a couple hundred years, they’ll find another way
I just wonder why you’d wanna stay
If everybody goes
You’d still be alone
[Verse 3]
I don’t wanna cry, some days I do
But not about you
It’s just a lot to think about
The world I’m used to
The one I can’t get back, at lеast not for a while
I sure have a knack for seein’ lifе more like a child
It’s not my fault, it’s not so wrong to wonder why
Everybody dies, and when will I?
[Verse 4]
You oughta know
That even when it’s time, you might not wanna go
But it’s okay to cry and it’s alright to fall
But you are not alone
[Outro]
You are not unknown
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Everybody Dies” to utwór pochodzący z wydanego 30 lipca 2021 roku drugiego albumu studyjnego LP amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Billie Eilish. Wydawnictwo zatytułowane „Happier Than Ever” ukazało się nakładem wytwórni Interscope Records oraz Darkroom Records. Za produkcję piosenki i całego wydawnictwa, podobnie jak w przypadku pozostałych projektów Artystki, odpowiedzialny jest brat Eilish – piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny Finneas O’Connell, występujący jako FINNEAS.
W rozmowie dla Open House Party Eilish wypowiedziała się na temat piosenki, mówiąc: „’Everybody Dies’ jest niebieskie. W mojej głowie to trochę się zmienia. Czasami to słyszę i zobaczę inny kolor niebieski, a potem słyszę to w inny sposób i zobaczę inny rodzaj koloru niebieskiego. Na pewno pachnie deszczem.” Za pośrednictwem Spotify Billie powiedziała: „To sprawia, że jestem szczęśliwy i smutny jednocześnie, że wszystko się kończy.” Piosenka „Everybody Dies” opowiada o jej lęku przed porzuceniem i strachu przed nieuniknioną śmiercią.
Tak na temat całego projektu „Happier Than Ever”, w rozmowie dla Apple Music, wypowiedziała się Billie: „Nie był wymuszony, nie był pod presją, nie był przerażający. To było miłe. Czuję, że wszystko, co stworzyłam wcześniej, tak bardzo, jak to kocham, było rodzajem walki z samą sobą. Rozmawiałam z artystami, którzy teraz przeżywają wzlot i powiedziałam im: 'Wiem, jak to jest, ale nie wiem też, jak to jest dla ciebie.’ Ponieważ każdy przez coś przechodzi. Każdy jest zupełnie inny.”
„Zaczęłam czuć się jak parodia samej siebie, co jest bardzo dziwne. Po prostu starałam się posłuchać samej siebie i dowiedzieć się, co naprawdę mi się podoba, a co myślałam, że polubiłabym w przeszłości. Musiałam naprawdę ocenić siebie i powiedzieć: 'Czego do cholery chcę od siebie w tej chwili?’ Nie było myśli: 'Co to będzie? Co to za utwór?’ Po prostu zaczęliśmy pisać i pisaliśmy dalej. Z biegiem czasu po prostu dosłownie się stworzył. To dopiero co się stało. To było proste.”











Komentarze (0)