Jonathan Rado Grapevine

„Grapevine” to wydany 11 października 2022 roku drugi oficjalny singiel, po utworze „It’s Not Just Me, It’s Everybody” z 12 września 2022 roku, stanowiący zapowiedź kolejnego albumu studyjnego amerykańskiej piosenkarki i autorki tekstów Weyes Blood. Wydawnictwo, które będzie następcą albumu „Titanic Rising” z 2019 roku, nosi tytuł „And in the Darkness, Hearts Aglow” i ukaże się 18 listopada 2022 roku nakładem wytwórni Sub Pop Records.

Tak na temat singla „Grapevine” wypowiedziała się sama Natalie Mering: „Technologia odciąga naszą uwagę od siebie. Wszyscy mamy 'Grapevine’ (’Winorośl’) oplecioną wokół naszej przeszłości z nierozwiązanymi ranami i bólem. Bycie zakochanym niekoniecznie oznacza bycie razem. Dlaczego tak wiele miłosnych piosenek tęskni za kontaktem/związkiem?”

Utwór zawiera liczne odwołania do życia i kariery kultowego aktora James’a Dean’a. W początkowych wersach Artystka mówi o mężczyźnie, który nie widzi własnego cienia, sprawia, że druga osoba jest mała, zasłania jej słońce – może być to odniesienie do filmu „Giant” z 1956 roku, w którym Dean zagrał rolę tytułowego kowboja, sam film został wydany po nagłej, tragicznej śmierci Aktora.

Druga zwrotka zdaje się nawiązywać do wypadku w którym James Dean zginął – umarł on 30 września 1955 roku w wieku 24 lat w wypadku samochodowym w pobliżu miejscowości Cholame w Kalifornii. Także sam tytuł singla „Grapevine” pochodzi od odcinka kalifornijskiej autostrady międzystanowej 5.

Wraz z zapowiedzią wydania albumu Artystka udostępniła list otwarty do fanów, w którym tłumaczyła: „[…] 'Titanic Rising’ był pierwszym albumem w specjalnej trylogii. Była to obserwacja tego, co ma nadejść, uczucie zbliżającej się zagłady. 'And in the Darkness, Hearts glow’ to wejście w następną fazę, w której wszyscy obecnie się znajdujemy – dosłownie w niej tkwimy. Poczucie tkwienia w mroku, szukając sensu w czasach niestabilności i nieodwołalnych zmian.”

„Szukam żaru tam, gdzie kiedyś był ogień. Szukam wolności od algorytmów i przeznaczenia powtarzających się pętli. Informacje są obfite, a jednak tak abstrakcyjne w ich użyciu i zdolności do prowokowania namacalnych działań. Nasze środki komunikacji są pełne zastrzeżeń. Nasz ból, ironiczny żart zrodzony z zakorkowanego panoptikonu, który sami stworzyliśmy, wiruje w nieskończoność. Podczas pisania tych piosenek zadawałem wiele pytań i ciągle pojawiała się hiperizolacja. […]”

„Czy to może być narcyzm? Zachęcamy się nawzajem do aspiracji – sięgania po to, co zewnętrzne, aby stłumić nasze pragnienia, myślenie o celach dobrego samopoczucia i błogości złagodzi podstawowy niepokój życia w czasach takich jak te. Uważamy, że odpowiedź znajduje się poza nami, poprzez technologię, wyimaginowane granice, które w magiczny sposób uwolnią nas od wszystkich naszych problemów. Wszędzie szukamy balsamu poza sobą. […] Chaos jest naturalny. Ale tak samo jest z negentropią, czyli tendencja do układania się w porządku. Te piosenki nie są może manifestami czy rozwiązaniami, ale wiem, że rzucają światło na znaczenie współczesnego rozczarowania. I może to początek pełnej niuansów podróży w kierunku zrozumienia na nowo naturalnych cykli życia i śmierci.”