
Tekst piosenki
[Intro]
Esto fue un sueño que yo tuve
[Verso 1]
Ella se ve bonita aunque a vece’ le vaya mal
En los ojos una sonrisa aguantándose llorar
La espuma de sus orilla’ parecieran de champán
Son alcohol pa’ las herida’ pa’ la tristeza bailar
Son alcohol pa’ las herida’ porque hay mucho que sanar
En el verde monte adentro no se puede respirar
Las nubes están más cerca, con Dios se puede hablar
Se oye al jíbaro llorando, otro más que se marchó
No quería irse pa’ Orlando, pero el corrupto lo echó
[Pre-Coro]
Y no se sabe hasta cuándo
[Coro]
Quieren quitarme el río y también la playa
Quieren el barrio mío y que abuelita se vaya
No, no suelte’ la bandera ni olvide’ el lelolai
Que no quiero que hagan contigo lo que le pasó a Hawái
[Interludio]
Ten cuida’o, Luis, ten cuida’o
[Verso 2]
Aquí nadie quiso irse y quien se fue sueña con volver
Si algún día me tocara, qué mucho me va a doler
Otra jíbara luchando, una que no se dejó
No quería irse tampoco y en la isla se quedó
[Pre-Coro]
Y no se sabe hasta cuándo
[Coro]
Quieren quitarme el río y también la playa
Quieren el barrio mío y que tus hijos se vayan
No, no suelte’ la bandera ni olvide’ el lelolai
Que no quiero que hagan contigo lo que le pasó a Hawái
No, no suelte’ la bandera ni olvide’ el lelolai
Que no quiero que hagan contigo—
[Outro]
Lelolai, lelolai
Oh, lelolai, lelolai
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka to emocjonalna opowieść o miłości do Puerto Rico, jego kultury, natury i społeczności, ale także o bólu i trudności wynikających z narastającej presji społeczno-politycznej, migracji oraz eksploatacji wyspy. Utwór porusza tematy związane z tożsamością, stratą i walką o zachowanie tradycji oraz dziedzictwa w obliczu zmian i wyzwań.
W pierwszej zwrotce bohater liryczny maluje obraz Puerto Rico jako miejsca pięknego, ale zranionego. Wyspa, personifikowana jako kobieta, jest piękna nawet w trudnych chwilach, a jej smutek i ból ukryte są za uśmiechem.
Opisuje brzegi wyspy jako musujące jak szampan, które przynoszą ulgę na rany i pozwalają ludziom tańczyć mimo smutku. Zielone góry i bliskość chmur tworzą wrażenie, że można porozmawiać z Bogiem, co podkreśla duchowy wymiar związku mieszkańców z ich ziemią. Jednak w tym idyllicznym obrazie pojawia się smutek związany z emigracją – bohater wspomina o jíbaro (tradycyjny rolnik z Puerto Rico), który zmuszony jest opuścić wyspę z powodu korupcji i braku perspektyw. To odejście jest bolesne, a łzy bohatera podkreślają stratę, której doświadcza cała społeczność.











Komentarze (0)