Czesław Niemen Nim przyjdzie wiosna

„Nim przyjdzie wiosna” jest piosenką, która swoim lirycznym, metaforycznym tekstem kontrastuje ze sobą dwa światy – baśniową rzeczywistość nadchodzącej wiosny oraz świat, w jakim przyszło żyć muzykowi.

Patrząc na wiosnę i kwitnące kwiaty, zazieleniające się łąki oraz budzącą się z zimowego snu zwierzynę, musimy pamiętać, że najpierw musi minąć mroźna zima, która więzi nas w domach, wystawia na próbę w myślach. Melodia, o której mówi autor, nadchodzi, lecz jej nie słychać to właśnie wiosna, a muzyk mający świadomość tego, że znów nadchodzą zmiany, zanurza się w dźwiękach, jak w śnieżnym puchu.

Drugie dno utworu celuje w świat, w jakim przyszło żyć autorowi. Dźwięk, którego nie słychać, jednak każdy go rejestruje to przemijający rygor ustroju totalitarnego i nadchodząca demokracja, która to w coraz większym stopniu przedziera się do świadomości tłumu.

Ostatnie zwrotki wskazują, że autor marzy o tym, aby wymarzony świat stał się jego ostoją. Chce o niej śnić i nigdy się już nie obudzić – wyciąga ręce, aby go dotknąć, ale nie jest mu to dane. Nim przyjdzie wiosna – zanim nadejdą zmiany, musimy żyć tu i teraz i radzić sobie z tym światem. Taki też jest przekaz tej piosenki – nie żyj przyszłością, kiedy w teraźniejszości masz jeszcze tyle do zrobienia.