Tekst piosenki
[Verse 1]
Time has come to cross the lonely folk with the colored globes
My dust made of gold
We’re spread across the world
Come on, come on
Time has come to show the lonely folk with the globes
And dust made out of gold
We’re spread across with joy
Come on!
[Chorus]
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
[Verse 2]
We move against the galaxy of the elefants
[Laserbows of chives?]
Like a string of pearls
That goes on and on
Underneath to get a piece of [grim?] with the flash
Dust made out of gold
Lead us on our way
Beyond
[Chorus]
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
Lend me some light, ’cause I’m totally worn out
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Nadszedł czas odwiedzić samotnych ludzi z kolorowymi kulami
Mój pył zrobiony jest ze złota
Jesteśmy rozsiani po całej ziemi
Chodźcie, chodźcie
Nadszedł czas pokazać samotnych ludzi z kulami
I pył zrobiony ze złota
Jesteśmy rozsiani po całej ziemi
Chodźcie!
[Refren]
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
[Zwrotka 2]
Przemierzamy galaktykę słoni
Laser wstrzymuje dzwonki
Jak sznurek pereł
Który ciągnie się w nieskończoność
Pod baldachimem zieleni tak jasnej
Pył zrobiony ze złota
Prowadzi nas na drodze
Poza wszystko
[Refren]
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
Użycz mi trochę światła, bo już braknie mi sił
Analiza piosenki
Piosenka jest prośbą i wsparcie, o podzielenie się dobrą energią i radością życia, której potrzebuje narrator. Zwraca się tutaj do kogoś, kto ewidentnie zdołał odnaleźć szczęście w życiu. Chce pobierać u niego nauki i „pożyczyć trochę światła”. Bo bez niego nie zdoła się pozbierać, zmienić swojego życia na lepsze.
Utwór jest opowieścią o potrzebie dzielenia się z ludźmi tym, co dobre i piękne. Wokalista mówi o zarażeniu radością. Idź w świat i rób wszystko, by przelać na niego swoją dobrą energię, mówi między wierszami.
I prosi o to, by i z nim ktoś podzielił się swoim szczęściem, swoim optymizmem. Apeluje o wzajemną pomoc i wsparcie. Chce pożyczyć trochę światła. Światła, które pozwoli mu spojrzeć na świat przez różowe okulary. Bez niego sobie nie poradzi. Bo własne światło zostało mu zabrane, skradzione.
Komentarze (0)