Tekst piosenki
[Verse 1]
They are up on the fences, hanging by scraps
In temporary trenches, out laying traps
Bags wrapped ’round their faces
Baseball bats and home-made tasers
They’ve got bars and bricks and fucking bombs
And they’re dangerous because they don’t think they’re wrong
[Chorus]
Are you friend or are you foe
Do you meet your end, with a hammer blow
Do you believe that every life is worth a shot
Or do you load the bullets up to kill the lot
[Verse 2]
It all feels so senseless, scrambling like rats
In a pit with no exits where we are the cats
Murdered by the nameless
Killed in beds where they should be safest
They’re all mothers and fathers and children too
And you’re scared of them ’cause they don’t look like you
[Chorus]
Are you friend or are you foe
Do you meet your end, with a hammer blow
Do you believe that every life is worth a shot
Or do you load the bullets up to kill the lot
[Verse 3]
I’ve seen a man on fire burning in the street
I’ve seen a woman buried to her neck, stoned for disbelief
I’ve seen a man thrown from a tower because he loved another man
I’ve seen a child soldier martyred by another child’s hand
I’ve seen a stampede massacre on holy ground
And I’ve seen whole families being drowned
I’ve seen a baby lying face down in the tide
And I’ve seen thousands homeless begging for their fucking lives
You say they are nothing but a number
But when they speak it sounds like thunder
And all they want are your homes
Your life, your blood, your bones
Tłumaczenie piosenki
[zwrotka 1]
Siedzą na ogrodzeniach, ledwie się trzymają
W tymczasowych rowach, ustawiają pułapki
Twarze mają owinięte torbami
Kije bejsbolowe i paralizatory własnej roboty
Mają karabiny i cegły i pierdolone bomby
Są niebezpieczni, bo myślą, że mają rację
[refren]
Jesteś przyjacielem czy wrogiem
Czy umierasz od uderzenia młotem
Czy wierzysz, że każde nawet najmniejsze życie ma znaczenie
Czy ładujesz broń po to, by zabijać?
[zwrotka 2]
To wszystko wydaje się takie niedorzeczne, gramolimy się jak szczury
W kanale bez wyjścia, w którym to my jesteśmy kotami
Zamordowanymi przez bezimiennych
Zabici w łóżkach, w których powinni być najbezpieczniejsi
To są matki, ojcowie i dzieci
A ty boisz się ich tylko dlatego, że nie wyglądają tak jak ty
[refren]
Jesteś przyjacielem czy wrogiem
Czy umierasz od uderzenia młotem
Czy wierzysz, że każde nawet najmniejsze życie ma znaczenie
Czy ładujesz broń po to, by zabijać?
[zwrotka 3]
Widziałem na ulicy płonącego człowieka
Widziałem kobietę zakopaną aż po szyję, ukamienowaną za brak wiary
Widziałem mężczyznę zrzuconego z wieży za to, że kochał innego mężczyznę
Widziałem dzieci-żołnierzy umęczone z rąk innego dziecka
Widziałem masową masakrę na świętej ziemi
I widziałem jak topiły się całe rodziny
Widziałem jak niemowlę leżało twarzą w wodzie
Widziałem też tysiące bezdomnych ludzi błagających kurwa o własne życie
Mówisz, że są tylko numerem
Ale kiedy oni mówią to brzmi jak burza
Pragną jedynie waszych domów,
Waszego życia, waszej krwi i waszych kości
Analiza piosenki
„Thunder” to ponury, ale niestety rzeczywisty obraz współczesnego świata. Carter śpiewa tutaj o tym, jak potworni potrafią być ludzie dla innych. Przez ostatnie lata wszystko pogrąża się w coraz większym chaosie, a podziały między nami robią się coraz mocniejsze. Boimy się inności, przez co reagujemy nienawiścią na wszystko, co wydaje się nam obce. Przestajemy dostrzegać fakt, że przecież wszyscy jesteśmy takimi samymi ludźmi, mamy swoje rodziny, marzenia, obawy i nadzieje.
Zamiast pomagać sobie nawzajem traktujemy się coraz gorzej, w obawie przed tym, że za dobre serce możemy być ukarani. Nietolerancja szerzy się w zastraszającym tempie, niszcząc ofiary i skutecznie powstrzymując tych, którzy chcieliby coś zmienić przed działaniem. Kolor skóry, wyznanie, orientacja – to wszystko poróżnia nas, nastawia do siebie wrogo, co prowadzi co kolejnych dramatów i tragedii.
Frank jest przerażony kondycją człowieczeństwa, nie mogąc uwierzyć w to, z jakim okrucieństwem się traktujemy. Nasze uprzedzenia są tylko wodą na młyn nienawiści, napędzając machinę cierpień i śmierci. W końcu będziemy musieli dostrzec to, że tą drogą zmierzamy prosto do zagłady. Autor boi się jednak tego, że będzie wtedy już za późno.
Komentarze (0)