Gojira Silvera

Gojira nie przebiera w środkach w kwestii manifestowania swego zdania na temat współczesnego świata. Otwierającym wersem policzkuje słuchacza słowami „przestań jęczeć o przeznaczeniu i zmianach”. Utwór stanowi więc niewątpliwy cios wymierzony w ludzi przedkładających czcze słowa i wieczne rozmyślanie nad działanie. Owo „przeznaczenie” jest wszakże jedną z wielu częstych i wygodnych wymówek przed wprowadzeniem myśli w czyn.

Apatia, która w oczach członków zespołu charakteryzuje obecne społeczeństwo, jest jedną z przyczyn tego, jak wygląda świat. Bracia Duplantier w utworze przedstawiają rzeczywistość zarówno przy pomocy słów, jak i wyobrażeń. Teledysk w tym przypadku jest wartościowym uzupełnieniem. Dymiące kominy, zaśmiecone ulice, wraki statków przeplatają się z obrazami człekokształtnych klonów bez twarzy, przeglądających się w lustrach przypominających smartfony. To właśnie Gojira określa mianem „ludobójstwa” – pozbawianie się charakteru, osobowości i ślepe podążanie za trendami, bez baczenia na umierający wokół świat. Wokalista pyta wprost „jak można było upaść tak nisko?”

Fakt, że teledysk został nakręcony w Nowym Jorku oraz wspomnienie o „ciałach spadających z nieba” mogą nasuwać skojarzenie z atakiem z 11 września 2001 roku. Jest on jednak tylko wierzchołkiem góry, jaką stanowią zarówno wydarzenia historyczne, jak i obecne doniesienia prasowe na temat kolejnych morderstw, wojen czy zamachów terrorystycznych. Trafny wydaje się być wers mówiący, że „człowiek to małpa, której wizją jest zabijanie”. Gojira nie skupia się jednak tylko na obserwacji i krytyce – muzycy wyciągają dłoń do słuchacza i proponują rozwiązanie. „Czas najwyższy przejrzeć na oczy”, a „zmianę świata należy zacząć od zmieniania siebie”. Przekonują również, że „z każdym upadkiem przychodzi zarówno ból, jak i cenna nauka na przyszłość”. Widzą zatem dla ludzkości jakąś nadzieję.