Tekst piosenki
[Verso 1]
Sinceramente, odiaria não te ter de volta
Só por medo de insistir por medo da resposta
Compro flores numa banca em frente ao seu trabalho, acasos
Cancelo planos programados, quem sabe eu te encontro em um restaurante caro ao meio dia em ponto
Você almoça cedo, eu te conheço tanto
[Pré-Refrão]
Porque tudo que vai, precisa voltar
É a lei natural das coisas
[Refrão]
Nada vai tirar do pensamento
As flores mortas no jardim
Nossos gatos no apartamento
Perguntam de você pra mim
[Pós-refrão]
Nós dois não precisávamos de nada
Nossos móvеis ainda nas caixas
Porque bastava eu e você
Agora mе me escondo nas fileiras
De uma loja de conveniência
Te vejo entrar, coincidências
[Verso 2]
E você guarda na memória
Vai contar essa história
Pros seus filhos uma hora
O que aconteceu
Eu me odiaria tanto
Você não sabe o quanto
Se esse homem no seu conto
Não fosse eu
Eu me odiaria tanto, tanto, tanto
[Refrão]
Nada vai tirar do pensamento
As flores mortas no jardim
Nossos gatos no apartamento
Perguntam de você pra mim
[Pós-refrão]
Nós dois não precisávamos de nada
Nossos móveis ainda nas caixas
Porque bastava eu e você
Agora me escondo nas fileiras
De uma loja de conveniência
Te vejo entrar, coincidências
[Saída]
E no seu bairro agora as placas
Te indicam novas rotas
Passam pela minha casa
(Coincidências)
E no restaurante caro
O macarrão dentro do prato
Soletra o meu nome exato
(Coincidências)
E no tarô as suas cartas
Dizem que coisas passadas
Voltarão com toda força
(Coincidências)
Num dia a porta giratória
Nos enrosca nessa loja
São tão estranhas as nossas
Coincidências
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Projekt ten otwiera nowy rozdział w karierze artysty, zamykając tetralogię opartą na czterech żywiołach natury, które charakteryzowały jego cztery pierwsze albumy: „Lobos (tłum. Wilki)”, „Anti-Herói (tłum. Antybohater)”, „Pirat” i „SUPER”.
„Coincidências” ukazuje aktywne budowanie sensu w chaotycznym następstwie straty. To utwór, w którym podmiot liryczny przestaje cierpieć z powodu ducha ukochanej osoby i zaczyna szukać dowodów na kosmiczne zjednoczenie. Operuje na granicy desperacji i samoświadomej ironii: czy wszechświat rzeczywiście spiskuje, by ich ponownie połączyć, czy też podmiot liryczny po prostu narzuca wzorce przypadkowym wydarzeniom, ponieważ alternatywa – że rozłąka jest pozbawiona sensu – jest nie do zniesienia?
Jão konstruuje w tej piosence świat, w którym każdy dogodny „zbieg okoliczności” staje się teologią, desperackim systemem wierzeń, który pozwala podmiotowi lirycznemu postrzegać swoje obsesyjne zachowanie jako przeznaczenie, a nie patologię.












Komentarze (0)