Jerrod Niemann Lover Lover

Prawdę mówiąc Cóż, trudno to wyznać Zamierzam spakować walizki I odejść Chcę się rozstać Nie mogę tego znieść Poddam się i zrezygnuję Nigdy już nie wrócę Ale zanim ruszę w drogę, muszę ci powiedzieć, że Wiem, że kiedyś mnie kochałaś Ale to było wczoraj I prawdę mówiąc, nie zamierzam z tym walczyć Kiedy miłość zaczyna się wypalać, trzeba zrobić to, co należy Łoł, kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Łoł kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Prawdę mówiąc Cóż, trudno to wyznać Zamierzam spakować walizki I odejść Chcę się rozstać Nie mogę tego znieść Poddam się i zrezygnuję Nigdy już nie wrócę, Ale zanim ruszę w drogę… Och kobieto, były czasy Kiedy trzęsłaś nim dla mnie Teraz jesteś wobec mnie tylko zimna Nie chcę już tego znosić, Wyjdę tymi drzwiami Łoł, kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Łoł kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Tak, tak, tak Wszedłem z tobą w gwieździstą noc I cierpię, bo niedobrze mnie traktujesz Kobieto, och kobieto Wiesz, że bardzo cię kocham Jesteś dla mnie taka niedobra kochanie, wychodzę tymi drzwiami Kochanie, och kochanie Wiem, że kiedyś mnie kochałaś w każdy możliwy sposób, ale teraz się poddaję Jestem zmęczony płakaniem skarbie Nie mogę już tego znieść Boli mnie, gdy mówię, że Pakuję walizki i odchodzę gdzieś daleko Kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze Kochanie, kochanie, kochanie Już nie traktujesz mnie dobrze