Tekst piosenki
To the centre of the city where all roads meet, waiting for you
To the depths of the ocean where all hopes sank, searching for you
I was moving through the silence without motion, waiting for you
In a room with a window in the corner I found truth
In the shadowplay, acting out your own death, knowing no more
As the assassins all grouped in four lines, dancing on the floor
And with cold steel, odour on their bodies made a move to connect
But I could only stare in disbelief as the crowds all left
I did everything, everything I wanted to
I let them use you for their own ends
To the centre of the city in the night, waiting for you
To the centre of the city in the night, waiting for you
Tłumaczenie piosenki
Jestem w centrum miasta, tam, dokąd prowadzą wszystkie drogi, czekam na ciebie
Na dnie oceanu, gdzie skończyły wszystkie nasze nadzieje, szukam cię
Błądziłem w ciszy, nie ruszając się z miejsca, czekając na ciebie
W pokoju z oknem w rogu odnalazłem prawdę
Odgrywam własną śmierć w teatrze cieni, nic już nie wiem
Zabójcy ustawili się w czterech rzędach, tańczą na parkiecie
Ze stalową bronią, śmierdzą, ale staram się nawiązać z nimi kontakt,
Ale mogę tylko patrzeć z niedowierzaniem jak cały ten tłum wychodzi
Zrobiłem wszystko, wszystko, co chciałem
Pozwoliłem, by wykorzystali cię do własnych celów
Jest noc, jestem w centrum miasta, czekam na ciebie
Jest noc, jestem w centrum miasta, czekam na ciebie
Analiza piosenki
Wydaje się, że „Shadowplay”, podobnie jak wydany na tej samej płycie „Disorder”, czy późniejsze „Atmosphere” oraz „Love Will Tear Us Apart”, jest utworem bardzo osobistym. Ian Curtis może przekazywać tutaj własne problemy egzystencjalne, zagubienie oraz alienację w otaczającym świecie.
Wokalista usiłuje zbliżyć się do drugiego człowieka, ale zawsze coś staje mu na drodze, zatrzymuje go w miejscu. Na scenie czuje się samotny; chociaż stoi przed nim tłum ludzi, którzy „w czterech rzędach tańczą na podłodze”, nie może nawiązać z nimi porozumienia. Pozostaje mu tylko patrzeć, jak go opuszczają, pozostawiając w klatce alienacji. Przebywa wśród innych, w klubach, na koncertach, a jednak pozostaje od nich odseparowany niemożliwą do skruszenia barierą.
„Pokój bez okien”, w którym Curtis odnajduje „prawdę”, może symbolizować prawdziwą samotność; stan, kiedy pozostawieni tylko z własnymi myślami, nie musimy grać w grę cieni, nazywaną życiem.
Komentarze (0)