Tekst piosenki
Broken down body
Broken down boots
Faded kind of heart
And I’m howlin’ at the moon
Well I tried to quit you baby
Just somethin’ I can’t do
I’m still out here chasin’
Wild things like you
Well I thought I passed you maybe
Out in Santa Fe
And I know I saw you dancin’
In that cold Kentucky rain
I almost caught you baby
Way down in Baton Rouge
But I’m still out here chasin’
Wild things like you
Got a half a million miles
In my rear view
Windshields cracked to pieces
That tread is wearing through
I’m tryin’ to find you baby
I’m tryin’ to shake you lose
But I’m still out here chasin’
Wild things like you
I thought I passed you maybe
Out in Santa Fe
And I know I saw you dancin’
In that cold Kentucky rain
I almost caught you baby
Way down in Baton Rouge
But I’m still out here chasin’
Wild things like you
Oh oh oh ohhhhhh
Oh oh oh ohhhhhh
Oooooooo
Well I guess I always thought
Someday you’d plant some roots
And then I’d finally catch you
Maybe plant a couple too
Who am I kiddin’ baby?
That fairytale ain’t true
I’ll always be out chasin’
Wild things like you
I’ll always be out chasin’
Wild things like you
Oh oh oh ohhhhhh
Oh oh oh ohhhhhh
Oh oh oh ohhhhhh
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
To jest o relacji albo wyobrażeniu relacji, która nigdy nie daje się „złapać” i przez to staje się bardziej pogonią niż realnym byciem razem. Ten drugi człowiek jest przedstawiony jak coś nieuchwytnego, zmiennego, ciągle w ruchu, a bohater utworu zamiast się z tego wycofać, wchodzi w to coraz głębiej. Jest w tym zmęczenie, fizyczne i emocjonalne, ale jednocześnie jakiś rodzaj przywiązania do samego procesu szukania.
W pewnym momencie pojawia się świadomość, że ta historia może nigdy nie mieć klasycznego zakończenia. Nie ma tu stabilności ani spokojnego „razem”, raczej ciągłe mijanie się i powroty do tego samego schematu. Pod spodem kryje się też ciche pogodzenie z tym, że niektóre osoby nie są stworzone do osiadania, a próba ich zatrzymania kończy się tylko kolejnymi kilometrami w pustym poszukiwaniu.
W pewnym momencie pojawia się świadomość, że ta historia może nigdy nie mieć klasycznego zakończenia. Nie ma tu stabilności ani spokojnego „razem”, raczej ciągłe mijanie się i powroty do tego samego schematu. Pod spodem kryje się też ciche pogodzenie z tym, że niektóre osoby nie są stworzone do osiadania, a próba ich zatrzymania kończy się tylko kolejnymi kilometrami w pustym poszukiwaniu.
Komentarze (0)