Machine Head Beautiful Mourning

Beautiful Mourning czyli „piękny lament” to jeszcze jeden utwór, w którym Robb Flynn wprost ukazuje swoje skłonności destrukcyjno-depresyjne. Opowiada w nim o człowieku z lustra, którego sam nie poznaje – obcego i gniewnego. „Niszczy więc swoje odbicie pięścią, budząc bólem złość”, która go dominuje. Owa niechęć do samego siebie wywołuje u artysty stany depresyjne, które odbierają sens jego światu. Wokalista zaczyna więc „godzić się z przegraną w życiu”. Akceptuje swoją porażkę do tego stopnia, że dopatruje się końca w „ostrzu żyletki na swym nadgarstku”.

Wzmianka o samobójstwie zdaje się być jednak punktem zwrotnym utworu, po którym Flynn jednak przestaje godzić się na taką egzystencje. „Pluje w twarz porażce” mając sobie za złe, że zachowuje się  jak tchórz. Nie chce już „dźwigać swego krzyża” i nawet ze cenę cierpienia, chce się „podnieść z grobu”.

Beautiful Mourning to piosenka o sinusoidalnym przebiegu. Utwór jest widocznie podzielony na część depresyjną i część optymistyczną, chciałoby się wręcz rzec – bojową. Co ciekawe, w jednym z wywiadów wokalista przyznał, że (po raz kolejny) miał problem z napisaniem słów pod stworzoną już muzykę. Początkowo piosenka miała być kolejnym anty-wojennym manifestem. Flynn próbował jednak pisać tekst kilkukrotnie i za każdym razem nie był zadowolony z efektu. Doszedł więc do wniosku, że utwór musi być o czymś innym.