Paris Paloma - Good Girl - tekst, tłumaczenie, interpretacja

Artyści:: Paris Paloma
Album:
Gatunki:: Pop
: więcej informacji +

Tekst dodał/a:
Tłumaczenie:
Interpretacja:

[Intro]
Heaven is a fed, girl
Somebody’s got to, somebody’s got to
And if you call me good girl
One more time, then my fist will meet your skull

[Spoken Verse]
I sometimes walk naked, a child and the garden, and I pretend that there is no other way
Despite the distant shadow of incredulous laughter, echoing as if I should know why it’s there
But I like the feeling, I’m at the beginning of time, and no thoughts of who I am have entered my mind
I bend over the river and catch the glimpse of something that’s none of my business
As I scoop some up to drink, I disperse whatever it was
And you can scream at me all you want that the greatest love affair is with myself
That it should be passionate, unwavering
No shadow of a doubt that I am in love with my body, and my body is in love with me
But I am not, the water is not in love with the cup that I drank from

[Chorus]
Heaven is a fed, girl
Somebody’s got to, somebody’s got to
And if you call me good girl
One more time, then my fist will meet your skull

[Verse 1]
For God’s sake, how could I even begin
To clean up the mess of this relationship
With my body? That third eye turnin’ inwards on me
Runnin’ as if in a dream, gettin’ out and wadin’ back in
Through the quagmire of who I might be
Balancing the scaffolding of skin
And I grieve it
I grieve the world where I am a child in the garden

[Chorus]
Heaven is a fed, girl
Somebody’s got to, somebody’s got to
And if you call me good girl
One more time, then my fist will meet your skull
Heaven is a fed, girl
Somebody’s got to, somebody’s got to
And if you call me good girl
One more time, then I will break your nose

[Verse 2]
And I say it to myself, „Somebody’s got to”
And I repeat it in my teeth, „Somebody’s got to”
Cut free and let the soft down grow on you
Never let the tide be one more drop full
Go under the knife, make a new normal
Or die gnarled and happy, an old animal
I’d gnaw off my leg to escape it all
Let time take me, weather like the tree
How clever to make a girl’s own face the enemy
In the half-light, she’ll agonise to be evergreen
A „Good girl always look and never be”

[Intro] Niebo jest najedzone, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to moja pięść spotka się z twoją czaszką [Mówione] Czasami chodzę nago, dziecko i ogród, i udaję, że nie ma innej drogi Pomimo odległego cienia niedowierzającego śmiechu, rozbrzmiewającego, jakbym powinna wiedzieć, dlaczego tam jest Ale lubię to uczucie, jestem u początku czasu i żadna myśl o tym, kim jestem, nie pojawiła się w mojej głowie Pochylam się nad rzeką i dostrzegam błysk czegoś, co nie jest moją sprawą Gdy nabieram trochę wody do picia, rozlewam to, cokolwiek to było I możesz krzyczeć na mnie, ile chcesz, że największy romans to ten ze mną samą Że powinien być namiętny, niezachwiany Nie ma cienia wątpliwości, że kocham swoje ciało, a moje ciało kocha mnie Ale nie kocham, woda nie kocha kubka z którego wypiłam [Refren] Niebo jest nakarmione, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to moja pięść trafi w twoją czaszkę [Zwrotka 1] Na litość boską, jak mogłabym zacząć Sprzątać bałagan w tym związku Z moim ciałem? To trzecie oko zwrócone do wewnątrz, w moją stronę Biegnąc jak we śnie, wydostając się i brodząc z powrotem Przez grzęzawisko tego, kim mogę być Balansując rusztowanie skóry I opłakuję to Opłakuję świat, w którym jestem dzieckiem w ogrodzie [Refren] Niebo jest nakarmione, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to moja pięść trafi w twoją czaszkę Niebo jest nakarmione, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to złamię ci nos [Zwrotka 2] I mówię to do siebie: „Ktoś musi” I powtarzam to z zaciśniętymi zębami: „Ktoś musi” Uwolnij się i pozwól, by miękki meszek pokrył cię Nigdy nie pozwól, by przypływ był pełen kolejnej kropli Wejdź pod nóż, stwórz nową normalność Albo umrzyj sękaty i szczęśliwy, stare zwierzę Odgryzłabym sobie nogę, by uciec od tego wszystkiego Niech czas mnie poniesie, pogoda jak drzewo Jak sprytnie uczynić twarz dziewczyny wrogiem W półmroku będzie się męczyć, by być wiecznie zieloną „Grzeczna dziewczynka zawsze wygląda i nigdy nie będzie” [Refren] Niebo jest nakarmione, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to moja pięść trafi w twoją czaszkę Niebo jest nakarmione, dziewczyno Ktoś musi, ktoś musi A jeśli nazwiesz mnie grzeczną dziewczynką Jeszcze raz, to złamię ci nos

„Good Girl” to udostępniony 30 stycznia 2026 roku samodzielny singiel cyfrowy Paris Palomy. Utwór ukazał się za pośrednictwem wytwórni Nettwerk Music Group. „Good Girl” to przenikliwy, poetycki i poruszający manifest odzyskania autonomii od patriarchalnego uwarunkowania i zinternalizowanego wstydu. Mistrzowsko splata wątki cielesnej alienacji, kobiecej wściekłości i głębokiej walki o przetrwanie w stanie niewinności w obliczu świata, który wymaga od kobiet performansu i uległości.

Powtarzający się wers: „Niebo jest karmione, dziewczyno / Ktoś musi”, to radykalna, niejednoznaczna teza. Karmić oznacza troszczyć się lub dawać pożywienie. W tym przypadku niebo – obiecana nagroda za bycie „grzeczną dziewczynką” – nie jest darem boskim, lecz stanem, który kobiety muszą aktywnie pielęgnować i podtrzymywać, często przez same kobiety. To ciężar: raj męskiej aprobaty i akceptacji społecznej to ogród, który kobiety są zmuszone pielić i podlewać. „Ktoś musi” to zarówno pełne urazy uznanie tej przymusowej pracy, jak i narastająca świadomość, że kobieta może przestać go pielęgnować.

Paris Paloma opisuje podróż od nawiedzonej, mitycznej niewinności, przez bolesne wyobcowanie wynikające z życia w ciele kontrolowanym przez społeczeństwo i jaźń, ku gwałtownemu, dzikiemu odzyskaniu autonomii. Piosenka dowodzi, że dla kobiet samorealizacja często zaczyna się nie od miłości do samej siebie, ale od gniewu na siebie – gniewu na systemy, które uczyniły z ciała pole bitwy, a z umysłu swojego strażnika.

Celem nie jest stanie się lepszą kobietą, ale kimś zupełnie innym: „starym zwierzęciem”, stworzeniem podlegającym pogodzie i czasowi, które przestało karmić skonstruowane niebo męskiej aprobaty, a zamiast tego nauczyło się karmić swoją dziką, sękatą i wolną egzystencję. To żądanie po prostu bycia, a nie bycia dobrą, idealną dziewczynką.