Sevdaliza Clear air

Tekst piosenki rozpoczyna wyznanie niewiary w ludzi. To oni zawsze zamieniają naturę na szkło i beton, budują imperia, które prowadzą planetę do zagłady. Przez pryzmat tytułowego czystego powietrza opowiada o świecie, w którym żyje – świecie zanieczyszczonym, okrutnym, nakierowanym jedynie na zarobek. Zwraca się do kogoś, kto „zabrał jej czyste powietrze”, którego zdaje się być elementem. Sevdaliza mówi tutaj o sobie jako pierwiastku, cząstce świata. 

W refrenie utworu mówi wprost o zanieczyszczeniu powietrza, które jest wszędzie wokół niej. Ludzie oślepieni bogactwem świata i chęcią zysku zapominają o tym, co najważniejsze – o świecie samym. Naszym obowiązkiem jest dbać o planetę, która jest naszym domem. Rozwiązanie naszych problemów leży, zdaniem artystki, w czystym powietrzu. Kiedyś braliśmy je za pewnik, dziś zaczynamy zauważać problem, który staje się coraz bardziej palący. 

Ten opis zanieczyszczeń oprócz kontekstu środowiskowego może mieć także wydźwięk bardziej osobisty. Wtedy Sevdaliza zwracałaby się do kogoś bliskiego, kto ją skrzywdził, okazał się kłamcą. To on jest w tym znaczeniu kimś, kto zanieczyścił jej świat, odebrał świeże powietrze, odebrał wolność.