Sevdaliza Sirens Of The Caspian

Początek piosenki stanowi francuskojęzyczny cytat z filmu „La Haine”, w którym narrator mówi o upadaniu, skoku z wysokiego budynku. Puentą wypowiedzi jest to, że to nie samo spadanie się liczy, a lądowanie. W tekście utworu Sevdaliza używa postaci syreny do opowiedzenia o życiu, swoim na nie spojrzeniu. 

Słowa utworu rozpoczyna wspomniany już cytat, który nakreśla nam spojrzenie Sevdalizy na życie. Nieważne co się stanie, jak bardzo ucierpisz, w jak głębokim dole się znajdziesz, zdaje się mówić. Najważniejsze jest to, jak się podniesiesz z upadku. Każdemu w życiu zdarzają się gorsze chwile, miarą człowieka jest umiejętności walki o samego siebie. 

Syreny, o których mówi tutaj Sevdaliza znane są ze swojego zwodniczego śpiewu – piękno ich głosu przyciągało marynarzy, którzy zapominali o swoich obowiązkach. Dzięki temu przebiegłe syreny były w stanie zatopić każdy okręt. Tutaj jednak jest inaczej, syrena, która podpływa do marynarza milczy, nie wydaje z siebie żadnego głosu. 

Takie odwrócenie symboliki postaci ma służyć pokazaniu ambiwalencji życia, ziemskich istot. Syrena najpewniej jest po prostu zakochaną kobietą, która pragnie przebaczenia od mężczyzny. Zrobiła coś złego – wcześniej kusiła go swoim śpiewem. Teraz pragnie odpokutować za swoje winy. On jest świadom jej grzechu, postanawia jednak wybaczyć co pieczętuje pocałunkiem. 

Statek, o którym Sevdaliza śpiewa w refrenie to po prostu metafora życia. Wszyscy na nim jesteśmy, to ogromny okręt – jednocześnie wspólny dla nas wszystkich i oddzielny dla każdego. Wszyscy bowiem dzielimy życie na planecie, każdy jednak układa je inaczej. Artystka podkreśla przeznaczenie ludzi do rozmnażania, wydawania na świat potomstwa. Wie, że jesteśmy grzeszni – nawet z dala od religijnej symboliki zauważa ludzką skłonność do czynienia zła. W tekście tego utworu kolejny raz daje świadectwo swojej otwartości na świat, dużej wrażliwości.