Tekst piosenki
[Verse 1]
Well, the clock says it’s time to close now
I guess I’d better go now
I’d really like to stay here all night
The cars crawl past all stuffed with eyes
Street lights shed their hollow glow
Your brain seems bruised with numb surprise
Still one place to go[x2]
[Chorus]
Let me sleep all night in your soul kitchen
Warm my mind near your gentle stove
Turn me out and I’ll wander baby
Stumblin’ in the neon groves
[Verse 2]
Well, your fingers weave quick minarets
Speak in secret alphabets
I light another cigarette
Learn to forget, learn to forget
Learn to forget, learn to forget
[Chorus]
[Outro]
Well the clock says it’s time to close now
I know I have to go now
I really want to stay here
All night, all night, all night
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Cóż, zegar mówi, że czas już zamykać
Chyba będę się zbierał
Naprawdę chciałbym tu zostać całą noc
Samochody mijają mnie pełznąc, całe wypełnione oczami
Światła ulicy rzucają swój pusty blask
Wciąż zostaje to jedno miejsce do odwiedzenia [x2]
[Refren]
Pozwól mi przespać całą noc w Twojej kuchni dusz
Ogrzej mój umysł przy Twym delikatnym piecu
Zawróć mnie, a będę błądził
Tułając się po neonowe gajach
[Zwrotka 2]
Cóż, Twoje palce tkają szybko minarety
Przemawiają sekretnym alfabetem
Zapalam kolejnego papierosa
Naucz się zapominać, naucz się zapominać
Naucz się zapominać, naucz się zapominać
[Refren]
[Outro]
Cóż, zegar mówi, że czas już zamykać
Chyba będę się zbierał
Naprawdę chciałbym tu zostać
Całą noc, całą noc, całą noc
Analiza piosenki
Jeśli wierzyć popularnym interpretacjom, Jim Morrison opisuje tutaj epizod z jednej spośród wielu bezsennych nocy, spędzonych w kalifornijskiej Venice Beach. Przesiadując do późna w ulubionej restauracji, uświadamia sobie, że pora się zbierać, bowiem lokal wkrótce zostanie zamknięty. Chociaż wie, że będzie zmuszony go opuścić, najchętniej spędziłby tutaj całą noc – i szczerze żałuje, że nie może tego zrobić.
Tytułowa „kuchnia duszy” to najprawdopodobniej położona w Venice Beach restauracja Olivia’s, często odwiedzana przez Morrisona. Wspomnienie wspólnych chwil spędzonych w tym miejscu znajdziemy w książce „Riders on the Storm: My Life with Jim Morrison and the Doors” Johna Densmore’a.
Określenie „soul kitchen” może stanowić nawiązanie do tzw. „soul food”, kuchni czarnoskórych Amerykanów z południa USA. Charakterystyczne dla niej składniki to m.in. chleb kukurydziany, smażony kurczak i potrawy z roślin strączkowych.
Jeżeli odrzucimy dosłowną, kulinarno-gastronomiczną interpretację, możemy spróbować zinterpretować „kuchnię duszy” jako miejsce u boku Pameli Courson, której artysta za wszelką cenę nie chce opuścić.
Komentarze (0)