Tekst piosenki
[Intro]
(Hey)
[Verse 1]
My happiness taking control
How I used to be ruthless, now I let go
I never know what’s better, will I hate looking back
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)
There better be something to hold
If I sacrificed my passion and my body and soul
I never know what’s better, will I hate looking back
If I don’t die for my art with a lonely heart? (Hey)
[Chorus]
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone
I’m not good on my own
Yes, I’ve been lying, babe
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
[Verse 2]
My innocence, she’s getting old
How I used to blame her for all I did wrong
Like I never knew better but I totally did
Wanted to die for my art with a lonely heart (Hey)
[Chorus]
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone
I’m not good on my own
Yes, I’ve been lying, babe
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
[Bridge]
Pain is where I play, pain is where I play
New to say, nothing new to say
With my edges sharp with my sharp
With a lonely heart, with a lonely heart
With a lonely heart, with a lonely heart
[Chorus]
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
At the end, they say you’ll taste it
Time is running out on us
Don’t leave me alone
I’m not good on my own
Yes, I’ve been lying, babe
They all say you shouldn’t waste it
Oh, so precious, never enough
Tłumaczenie piosenki
[Intro]
(Hej)
[Zwrotka 1]
Szczęście przejmuje nade mną kontrolę
Kiedyś byłam bezwzględna, teraz odpuszczam
Nigdy nie wiem, co lepsze – czy znienawidzę to, co było,
Jeśli nie umrę dla sztuki z samotnym sercem? (Hej)
Musi być coś, czego mogę się uchwycić,
Skoro poświęciłam pasję, ciało i duszę
Nigdy nie wiem, co lepsze – czy znienawidzę to, co było,
Jeśli nie umrę dla sztuki z samotnym sercem? (Hej)
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
[Zwrotka 2]
Moja niewinność się starzeje
Jakże często winiłam ją za wszystko, co zrobiłam źle
Niby nie wiedziałam lepiej, a jednak doskonale wiedziałam
Chciałam umrzeć dla sztuki z samotnym sercem (Hej)
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
[Bridge]
Ból to mój żywioł, ból to mój żywioł
Nic nowego do powiedzenia, nic nowego do powiedzenia
Z moimi ostrymi krawędziami, z moimi ostrymi…
Z samotnym sercem, z samotnym sercem
Z samotnym sercem, z samotnym sercem
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
(Hej)
[Zwrotka 1]
Szczęście przejmuje nade mną kontrolę
Kiedyś byłam bezwzględna, teraz odpuszczam
Nigdy nie wiem, co lepsze – czy znienawidzę to, co było,
Jeśli nie umrę dla sztuki z samotnym sercem? (Hej)
Musi być coś, czego mogę się uchwycić,
Skoro poświęciłam pasję, ciało i duszę
Nigdy nie wiem, co lepsze – czy znienawidzę to, co było,
Jeśli nie umrę dla sztuki z samotnym sercem? (Hej)
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
[Zwrotka 2]
Moja niewinność się starzeje
Jakże często winiłam ją za wszystko, co zrobiłam źle
Niby nie wiedziałam lepiej, a jednak doskonale wiedziałam
Chciałam umrzeć dla sztuki z samotnym sercem (Hej)
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
[Bridge]
Ból to mój żywioł, ból to mój żywioł
Nic nowego do powiedzenia, nic nowego do powiedzenia
Z moimi ostrymi krawędziami, z moimi ostrymi…
Z samotnym sercem, z samotnym sercem
Z samotnym sercem, z samotnym sercem
[Refren]
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Mówią, że na końcu poczujesz jego smak
Czas nam ucieka
Nie zostawiaj mnie samej
Nie radzę sobie sama
Tak, okłamywałam cię, kochanie
Wszyscy mówią, by go nie marnować
Oh, takie cenne, nigdy go dość
Analiza piosenki
„die for my art with a lonely heart” to utwór pochodzący z wydanego 18 września 2026 roku nowego pełnowymiarowego albumu studyjnego szwedzkiej piosenkarki i autorki tekstów Ebby Tove Elsy Nilsson, lepiej znanej jako Tove Lo. Wydawnictwo noszące tytuł „ESTRUS” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Pretty Swede Records.
Utwór „die for my art with a lonely heart” to refleksja nad romantycznym mitem udręczonego artysty – a zarazem wyznanie, że wizja poświęcenia wszystkiego dla twórczości może wcale nie być tego warta. Już sam tytuł stanowi kluczowe pytanie: czy lepiej spalić wszystko dla sztuki, czy pozwolić sobie na szczęście? Piosenka nie daje na nie odpowiedzi, zawieszona jest w napięciu między tymi dwiema racjami.
Omawiane „die for my art with a lonely heart” to utwór o cenie oddania – twórczości, ambicji i mitowi o tym, jaki powinien być artysta. Oddaje on lęk przed tym, że wybór miłości lub szczęścia oznacza rezygnację z wielkości, a także równie silną obawę, że wybór sztuki skazuje na samotną śmierć. Piosenka nie rozstrzyga tego dylematu. Pozostaje w nim zanurzona, powtarzając pytanie, przyznając się do kłamstwa i zastanawiając się, czy samotne serce to ofiara, czy tylko nawyk.
Utwór „die for my art with a lonely heart” to refleksja nad romantycznym mitem udręczonego artysty – a zarazem wyznanie, że wizja poświęcenia wszystkiego dla twórczości może wcale nie być tego warta. Już sam tytuł stanowi kluczowe pytanie: czy lepiej spalić wszystko dla sztuki, czy pozwolić sobie na szczęście? Piosenka nie daje na nie odpowiedzi, zawieszona jest w napięciu między tymi dwiema racjami.
Omawiane „die for my art with a lonely heart” to utwór o cenie oddania – twórczości, ambicji i mitowi o tym, jaki powinien być artysta. Oddaje on lęk przed tym, że wybór miłości lub szczęścia oznacza rezygnację z wielkości, a także równie silną obawę, że wybór sztuki skazuje na samotną śmierć. Piosenka nie rozstrzyga tego dylematu. Pozostaje w nim zanurzona, powtarzając pytanie, przyznając się do kłamstwa i zastanawiając się, czy samotne serce to ofiara, czy tylko nawyk.
Komentarze (0)