Tekst piosenki
[Intro]
Ooh, oh
Ooh, yeah, yeah, yeah
[Verse 1]
You hit my phone like
“Are you up?”
나 이젠 못 참아
말풍선들 사이의 텀
고양이처럼
Tap me and run
명백히 유죄야 넌
설레게 해놓고
[Pre-Chorus]
이건 불공평해 뭔가
내 맘은 다 보이잖아
Tell me what you thinkin’
Tell me what you feelin’
[Chorus]
Give me the answer
Are we almost? Are we over?
선을 그을 거면 긋고
넘을 거라면 come over
Give me the answer
Say it clear, let’s make it simple
더는 시간 끌지 말고
솔직하게 말해 지금
[Post-Chorus]
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Oh)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, ah)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Oh)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, ah)
[Verse 2]
안 익숙해 매번 넌
늘 새로워 온도차 정신 못 차리겠어
고양이처럼 또 tap and run
넌 고민 한번 없이 날 흔들어 놓잖아
[Pre-Chorus]
이건 불공평해 뭔가
근데 왜 밉지가 않아?
Tell me what you thinkin’
Tell me what you feelin’
[Chorus]
Give me the answer
Are we almost? Are we over?
선을 그을 거면 긋고
넘을 거라면 come over
Give me the answer
Say it clear, let’s make it simple
더는 시간 끌지 말고
솔직하게 말해 지금
[Post-Chorus]
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, oh)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, ah)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, oh)
Give me the answer
Ah, ah, ah, the answer (Ooh, ah)
[Outro]
Ooh
Ooh
Ooh, ah
Give me the answer
Oh
Ooh, ah
The answer
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka „Answer” to przejmujący, pełen emocji hymn, który oddaje wyjątkową agonię romantycznego czyśćca – tej torturującej, pośredniej przestrzeni, w której jedna osoba jest całkowicie odsłonięta emocjonalnie, a druga sprawuje całą władzę poprzez celową niejednoznaczność.
„Answer” tkwi w niepokoju nieznanego, to desperacka, przesiąknięta ultimatum prośba o rozwiązanie, w której narrator domaga się traktowania go jak człowieka, a nie zabawki. To piosenka o odzyskaniu władzy poprzez konfrontację. Błagając o jasną odpowiedź, narrator w rzeczywistości próbuje wymusić zakończenie gry.
Narrator zdaje sobie sprawę, że milczenie samo w sobie jest bierną odpowiedzią (druga osoba lubi niejednoznaczność), ale odmawia biernego jej przyjęcia. Decydują się rozbić szybę i domagają się wypowiedzianej prawdy, ponieważ bolesne, konkretne zakończenie jest nieskończenie bardziej kojące niż nieskończone, bolesne być może.
„Answer” wyróżnia się surowym realizmem, nie romantyzuje „pogoni” ani „tajemnicy” niechętnej kochanki. Zamiast tego, obnaża pościg takim, jakim często jest: wyczerpującą, traumatyzującą podróżą po władzę. WONHO przekazuje uniwersalne przesłanie dla współczesnej ery „sytuacji” – gdzie jasność jest ostateczną walutą, a odmowa udzielenia odpowiedzi sama w sobie jest aktem okrucieństwa. Narrator nie chce tylko odpowiedzi, pragnie odzyskać swoją godność, nawet jeśli godność tę można odzyskać jedynie poprzez usłyszenie definitywnego „żegnaj”.












Komentarze (0)