Tekst piosenki
[Интро]
— [?] could be dead?
— It’s not what I’m talk… I take you! [?]
[Куплет 1]
Последний шрам приближает к смерти (Это последний шрам)
Это орёл клюёт мою печень (Хо-о)
Кусок стекла, останови мне сердце (Останови его)
Огонь как дар, но так больно гореть в нём
[Припев]
Куда летят те, у кого крылья? (Куда летят?)
Птицы погибли в облаках из дыма (Птицы погибли)
Закрыл глаза, и ничего не видно (Не говорите, что…)
Свобода стоит как капля бензина (У-у-у)
[Куплет 2]
Так ломят колени, в труху мои кости
На панике я отделяю всю кожу от плоти (У-у-у)
На панике я убиваю все мысли о боли
На панике, крыльев больше нет у спины
[Предприпев]
Лёгкие чёрные, мы задыхаемся в пыли
Лёгкие чёрные, эпоха боли и ****
Лёгкие чёрные, руки стирая до крови
Лёгкие чёрные, мы задыхаемся в пыли
[Припев]
А птицы плачут, слёзы так мало стоят
Машины не видели смерть, люди убили Бога
Хо-о! И дёсна кровоточат
Тут не осталось никого живого…
[Гитарное соло]
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ta piosenka to intensywna, apokaliptyczna wizja bólu, uduszenia i upadku, zbudowana z mocnych, mitologicznych i katastroficznych obrazów. Pojawia się nawiązanie do mitu o Prometeuszu, orzeł wyjadający wątrobę, ogień jako dar, który jednocześnie pali i zadaje cierpienie, co buduje motyw cierpienia wpisanego w samą naturę egzystencji. Powtarzający się obraz ptaków, które giną w chmurach dymu, tracą skrzydła i płaczą, symbolizuje utratę wolności i nadziei w zatrutym, umierającym świecie. Wers o wolności „wartej jak kropla benzyny” podkreśla poczucie, że nic już nie ma wartości.
W drugiej warstwie utwór maluje obraz ekologicznej i duchowej katastrofy, „czarne płuca”, duszenie się w pyle, „epoka bólu”, maszyny, które nie widziały śmierci, i „ludzie, którzy zabili Boga”. To wizja świata pozbawionego sensu i świętości, gdzie nie zostaje już nikt żywy. Całość utrzymana jest w konwencji mrocznego, ciężkiego rapu czy metalu z gatunku horrorcore, gdzie przesada, groza i surrealistyczne obrazy służą wyrażeniu poczucia rozpaczy, końca i egzystencjalnego cierpienia w gatunkowej, kreacyjnej formie.
W drugiej warstwie utwór maluje obraz ekologicznej i duchowej katastrofy, „czarne płuca”, duszenie się w pyle, „epoka bólu”, maszyny, które nie widziały śmierci, i „ludzie, którzy zabili Boga”. To wizja świata pozbawionego sensu i świętości, gdzie nie zostaje już nikt żywy. Całość utrzymana jest w konwencji mrocznego, ciężkiego rapu czy metalu z gatunku horrorcore, gdzie przesada, groza i surrealistyczne obrazy służą wyrażeniu poczucia rozpaczy, końca i egzystencjalnego cierpienia w gatunkowej, kreacyjnej formie.
Komentarze (0)