Tekst piosenki
He’s just a loner
He never says hello
A friend to no one
He’s got no place to go
He don’t look happy
He look through furtive eyes
He ain’t got nothing
No one to sympathize
He hides himself away
His secrets not revealed
As life just passes by he keeps himself concealed
A solitary man
An enigmatic child
A riddle never solved
A prisoner exiled
I wonder if the loner can assimilate
A life less lived alone plays devil’s advocate
Has he ever tried to be happy?
Reached out from inside
Someone on who he can depend
It’s getting to late to recover
He won’t stand a chance and into his own hell he’ll descend
Don’t descend
No understanding of things we already know
He has to live his life and just learn how to let go
Communication’s an impossibility
His own best friend but he’s his own worst enemy
The secrets of his past locked deep inside his head
I wonder if he will be happy when he’s dead
Tłumaczenie piosenki
On jest zwykłym samotnikiem
Nigdy się nie wita
Nikomu nie jest przyjacielem
I nie ma gdzie się udać
Nie wygląda na szczęśliwego
Spogląda tajemniczymi oczami
Nie posiada nic
Ani nikogo, kto by mu współczuł
Ukrywa się przed światem
Jego tajemnice wciąż skryte
Życie płynie, a on wciąż się ukrywa
Samotnik
Tajemnicze dziecko
Nierozwiązana zagadka
Wygnany więzień
Zastanawiam się, czy samotnik może się zintegrować
Życie mniej samotne jest adwokatem diabła
Czy on kiedykolwiek starał się być szczęśliwym?
Wychynąć ze swego wnętrza
W kierunku kogoś, na kim mógłby polegać
Robi się za późno, by to odkręcić
Nie będzie miał szans i zstąpi w dół własnego piekła
Nie idź tam
Brak nam zrozumienia rzeczy, które już znam
Ma całe życie przed sobą i po prostu musi nauczyć się odpuścić
Komunikacja jest niemożliwa
Jest swym największym przyjacielem i najgorszym wrogiem za razem
Tajemnice z przeszłości zamknięte głęboko w jego umyśle
Ciekawe, czy gdy umrze to w końcu zazna szczęścia
Analiza piosenki
Ozzy zwraca tutaj naszą uwagę na problem samotności, który w naszych czasach staje się z dnia na dzień coraz to większym wyzwaniem dla ludzkości. Sami na pewno znamy takich ludzi, wycofanych, izolujących się od innych. Wbrew pozorom nie są to tylko pojedyncze przypadki; wokół nas pełno jest takich właśnie nieszczęśliwców, nie potrafiących nawiązać normalnych relacji.
Czy to przez wzgląd na jakieś traumatyczne wspomnienia, czy po prostu nieprzystosowanie do społeczeństwa, skazani oni są na wieczną ucieczkę przed drugim człowiekiem, nie mogąc znaleźć spokoju, ani lekarstwa na ich „odmienność”. Autor wydaje się bardzo współczuć takim właśnie ludziom, dostrzegając tragiczność ich życia. Brak zrozumienia, dyskomfort powodowany przebywaniem w towarzystwie i niezliczone problemy z samym sobą – odnaleźć szczęście w takiej sytuacji to rzecz prawie niemożliwa.
Nie ma się więc co dziwić, że Osbourne zastanawia się, czy nie lepiej byłoby dla takich ludzi po prostu nie żyć, bo może chociaż wtedy doznaliby ulgi i nie musieliby tak bardzo cierpieć. Wokalista przestrzega jednak nas wszystkich, byśmy nie wpadli nigdy w sidła tak porażającej samotności. Jeżeli czujemy się wyizolowani, zepchnięci na margines społeczeństwa, to powinniśmy chociaż spróbować coś zrobić, by się z tego wyrwać.
Gdzieś na pewno są ludzie, z którymi będziemy potrafili nawiązać kontakt, nawet jeśli wydaje się nam to niezwykle trudne. Jeżeli damy za wygraną czeka nas tylko ból i cierpienie, bo przecież życie bez absolutnie nikogo, do kogo można się odezwać jest naprawdę okropne.
Komentarze (0)