
Tekst piosenki
*Laughing*
Astral engines in reverse
I’m falling through the universe again
Down among a dead mans vision
Faded dreams and nuclear fissions span
The strings of theory they are holding up the race
The puppets falling to the ground
The love I feel as I fly endlessly through space
Lost in time I wonder will my ship be found
On this sinking ship I travel
Faster than the speed of light
Not so super nova burns
The black holes turn and fade from sight
The strings of theory they hide within the human race
The answers burried underground
The love I feel as I fly endlessly through space
Lost in time I wonder will my ship be found
And very soon
The boundless moon
Will show us light
And as we crash
We’ll pray and kiss
And say goodnight
Goodnight
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Zeitgeist” oznacza ducha czasu i jest to pojęcie,za pomocą którego określamy wartości, które w danym okresie dominują w społeczeństwie. Ozzy opowiada więc tutaj o tym, jak teraz wygląda nasz świat, przedstawiając dość przygnębiającą wizję naszej rzeczywistości. Żyjemy w realiach, które największy nacisk kładą na naukę i racjonalne spojrzenie na wszystko, co nas otacza. Coraz bardziej odchodzimy od uczuć i emocji, kierując się logiką i chęcią poznawania świata, w jakim funkcjonujemy.
Teorie naukowe wyjaśniają coraz więcej, ujmując w liczby i definicje rzeczy, które wcześniej były nam dostępne tylko poprzez fantastyczne wyobrażenia i odczucia, jakie wobec nich mieliśmy. Przez to, że oddalamy się od tej poniekąd romantycznej, enigmatycznej wizji wszechświata zaczynamy powoli zatracać cechy, które jakby nie patrzeć sprawiają, że jesteśmy ludzcy. Jesteśmy w stanie pojąć podstawy, na których zbudowana jest cała rzeczywistość, a umykają nam uczucia, czy zwyczajne relacje międzyludzkie. Coraz bardziej stajemy się po prostu mózgami, chodzącymi na dwóch nogach, zapominając o całej gamie emocji, które posiadamy.
Ozzy boi się tego, że idąc cały czas w tym kierunku ściągniemy na siebie prędzej czy później jakieś nieszczęście, albo kompletnie już zatracimy naszą ludzką naturę, pogrążając się w abstrakcyjnych światach liczb i miar. Może i jest to naturalny krok dla naszego gatunku, ale tak czy owak napełniać może nas to smutkiem, gdy zobaczymy z czego dobrowolnie rezygnujemy, krok po kroku oddalając się od samych siebie.












Komentarze (0)