White Lies Fifty on Our Foreheads

Piosenka jest podobno opowieścią o dziecięcej wyprawie w kosmos, ku słońcu. Sami muzycy potwierdzają taką wersję interpretacji, którą można jednak poszerzyć o bardziej codzienny kontekst. W tekście utworu wokalista opowiada o strachu przed wyprawą, opisuje dzieciącą niewinność, która czyni z podróżników prawdziwych żołnierzy. 

Wie jednocześnie, że jego bliscy są smutni z powodu jego wyprawy – boją się o jego życie i zdrowie, że już nigdy go nie zobaczą. Dlatego zwraca się do swojej dziewczyny – młodzieńczej miłości – i mówi jej żeby nie traciła nadziei. A kiedy zatęskni niech wyjrzy za okno – tam jej chłopak będzie płonął na niebie. 

Piosenka w całej swojej rozciągłości używa kosmicznej metafory do opowiedzenia o ludzkości, relacjach między nami. Chłopak i dziewczyna nie mogą być razem, jedno z nich musi opuścić ukochaną osobę i wie z jaką tęsknotą będzie to związane. I zapewnia ukochaną o tym, że jego serce wcale nie jest zimne, że wciąż żywi do niej wielkie uczucia. Które okaże płonąc na nocnym niebie – specjalnie dla niej. Tak gorący, jak gorące są jego uczucia. 

Tekst utworu jest też opowieścią o życiu i młodości. Jak mówi wokalista – pełnej kłamst i zwodzenia. Młodzi ludzie mają zawsze mnóstwo pytań i wątpliwości, które jednoznacznie artykułują. I dopiero dużo później dowiadują się, że udzielane im odpowiedzi dalekie były od prawdy. Piosenka odsłania fałsz i hipokryzję społeczeń, dorosłych, ludzi w ogóle.