White Lies Death

Uwielbiam to uczucie, gdy zaczynamy się wznosić Patrząc na świat w malutkim rozmiarze Uwielbiam marzenia, gdy myślę O bezpieczeństwie w chmurach za moim oknem Zastanawiam się, co utrzymuje nas tak wysoko, Czy miłość może być tam, pod tymi skrzydłami? Jeśli nagle upadniemy, czy powinienem krzyczeć, Czy raczej być bardzo cicho i zakryć usta wtedy, gdy płaczę? Przerażony śmiercią Zrelaksuj się, tak, próbuję, Ale ten strach ma nade mną kontrolę. Tak, ten strach ma nade mną kontrolę. Uwielbiam ciszę nocy, Kiedy słońce utonęło w śmiertelnym morzu Czuję bicie mojego serca, gdy uciekam Od poczucia czasu, które mnie ściga Niebo rozplanowane jak jakaś droga, Ale kto decyduje, którą drogą podążymy? Gdy ludzie zatapiają się w świecie snów, Ja zamykam oczy, moje dłonie drżą A kiedy zobaczę nowy dzień, Kto nim steruje? Wyobrażam sobie własny grób, Bo strach ma nade mną kontrolę. Tak, ten strach ma nade mną kontrolę. Dryfując, ani wysoko, ani nisko Zastanawiam się, kiedy uderzę o ziemię Czy ziemia, pod moim ciałem, zatrzęsie się I zbudzi wasze śpiące serca? Czy zadrżą gwiazdy z nieba oświeconego księżycem? Czy wycisnęłoby to łzę z twoich zimnych oczu? Żyję po prawej stronie, a śpię po lewej, Dlatego wszystko musi być albo miłością, albo śmiercią. Tak, ten strach ma nade mną kontrolę.