London Grammar Sights

W tekście „Sights” Hannah Reid zwraca się do kogoś, kto jest jej bliski, a kogo zachowanie mocno ją niepokoi. Dziewczyna próbuje dowiedzieć się co gryzie tego człowieka, co nie daje mu spokoju, z jakim problemem próbuje walczyć. Pyta wprost: czego się boisz? I radzi aby przyczynę tego strachu jednoznacznie sobie uświadomić. Tam, zamknięta w ramach racjonalizmu, nie będzie już zagrożeniem. 

Radzi tej przelęknionej osobie aby pozwoliła życiu toczyć się swoim rytmem. Najpewniej strach, który odczuwa ten ktoś związany jest właśnie z przyszłością – niepewnością co do niej. Hannah próbuje załagodzić ból istnienia i strach przed byciem sobą. 

W tekście utworu narratorka daje wyraz swojego wsparcia dla kogoś, na kim jej zależy. Osoba ta najwyraźniej przechodzi coś na kształt kryzysu egzystencjalnego. Jego głowę zaprzątają retrospekcje i analizy przeszłości, nie potrafi się z czymś pogodzić, pójść dalej w swoim życiu. Hannah wie jak wrażliwy jest jej przyjaciel, zna go na wylot – jest wykonany ze szkła i wody, mówi. Nie dość więc, że jest szalenie wrażliwy, to jeszcze można zobaczyć wszystko, co dzieje się w jego wnętrzu.