Alanis Morissette Utopia

Zbieralibyśmy się Wszyscy w pokoju, Zapinali nasze pasy, Angażowali się w dialog Wszyscy zwolnilibyśmy tempo, Odpoczywali bez poczucia winy i kłamstwa, Bez strachu, Mogli mieć odmienne zdania bez osądzania Zatrzymalibyśmy się i reagowali i rozwijali i włączali się i przyzwalali i przebaczali Cieszyli się i rozwijali stopniowo i dostrzegali i dopytywali i akceptowali i uznawali, ujawniali tajemnice, otwierali, wychodzili naprzeciw i mówili To jest utopia, to jest moja utopia To mój ideał, mój koniec który widać Utopia, to jest moja utopia To jest moja nirwana Mój ostateczny, najważniejszy cel Otwarlibyśmy nasze ramiona, Wszyscy wskoczylibyśmy w nie, Wszyscy odbilibyśmy się na siatkach asekuracyjnych Dzielilibyśmy się i słuchali i wspomagali i witali, Byli inspirowani przez pasje, nie Inwestowali w wyniki, oddychalibyśmy rozbawieni przez odmienność Bylibyśmy łagodni i robilibyśmy miejsce na każdą emocję To jest utopia, to jest moja utopia To mój ideał, mój koniec który widać Utopia, to jest moja utopia To jest moja nirwana Mój ostateczny, najważniejszy cel Stworzylibyśmy fora dyskusyjne I wszyscy wypowiadali się, Wszyscy bylibyśmy wysłuchani, Wszyscy czulibyśmy się zauważeni Sprostalibyśmy przeszkodom pojawiającym się 'po’, bardziej określeni Uzdrawialibyśmy, bylibyśmy pokorni i niepowstrzymani, Trzymalibyśmy się blisko i pozwalali odejść i wiedzieli co kiedy robić, Uwolnilibyśmy się i rozbroili i (buntując się) powstali i czuli się bezpiecznie To jest utopia, to jest moja utopia To mój ideał, mój koniec który widać Utopia, to jest moja utopia To jest moja nirwana Mój ostateczny, najważniejszy cel