
Tekst piosenki
[Verse 1]
Piercing thorns of venom
Grow in the minds of the weak
Mother nature gave us
Lips to conceal our teeth
Not wind, nor hail, nor thunder
Will hinder the tall poppy’s climb
From the ashes, rise up
Reach out for that speck of sky
[Pre-Chorus]
Listen
You’ll hear your name
Praise echoes as disdain
[Chorus]
Stand your ground
Heavy is the head that wears the crown
Because the nail that sticks up gets hammered down
Stand your ground
No one is a prophet in their hometown
Never look down
[Verse 2]
As the sickle dancеs
To decapitate the queen
It’s such a sick romancе that
Blades of grass can cut so deep
Time for harvest, pay the piper
A crescent moon to turn the tide
As the song of insects
Grinds away the still of night
[Pre-Chorus]
Listen
They call your name
Praise echoes as disdain
[Chorus]
Stand your ground
Heavy is the head that wears the crown
Because the nail that sticks up gets hammered down
Stand your ground
No one is a prophet in their hometown
Never look down
[Guitar Solo]
[Outro]
Oh
Oh, off with her head
Such a succubus needs to be bled
Off with her head
Don’t look down
Don’t look down
Stand your ground
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ten tekst to potężna, metaforyczna opowieść o odwadze bycia sobą w świecie, który karze za wyróżnianie się. Piosenka opowiada o walce jednostki — silnej, wyjątkowej, niepokornej — z otaczającym ją społeczeństwem, które woli przeciętność niż indywidualizm. To historia o tym, że „wysoki mak” – ten, który wyrasta ponad innych – najczęściej jest tym, który zostaje ścięty.
Obrazy są ostre, symboliczne: trujące ciernie w umysłach słabych, usta skrywające zęby, kosa tańcząca wokół królowej, pieśń owadów wgryzająca się w ciszę nocy – wszystko to buduje atmosferę napięcia, zagrożenia i konieczności nieustannej czujności.
Refren – “Stand your ground / Heavy is the head that wears the crown” – to manifest wytrwałości. Tekst mówi jasno: jeśli chcesz być kimś więcej, zapłacisz za to cenę. Zazdrość, krytyka, odrzucenie – to wszystko czeka na tych, którzy mają odwagę świecić własnym światłem. Ale mimo tego: nie patrz w dół, nie poddawaj się, bądź sobą do końca.
To także utwór o dwoistości sławy i uznania — o tym, jak łatwo pochwała może zamienić się w nienawiść, jak społeczeństwo najpierw wynosi na piedestał, a potem zrzuca z niego z furią. Ale bohaterka tekstu nie rezygnuje. Nawet kiedy słyszy „off with her head” — nie klęka. Bo to właśnie ci, którzy nie pasują, zmieniają świat. To hymn dla wszystkich wyrzutków, liderów, outsiderów — tych, którzy nie boją się stać wysoko, nawet jeśli wiedzą, że to niebezpieczne.











Komentarze (0)