
Tekst piosenki
[Intro: Sam Carter]
Yeah, yeah
[Verse 1: Amira Elfeky]
Escape from your reality
I am not your enemy
Don’t be afraid
Asleep under the guillotine
Promise I won’t make a scene
Let’s just play pretend
[Pre-Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Was I too sedated to feel?
I promise I can hear you now
'Cause you’ve waited
You believe in the God I fear
[Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
[Verse 2: Amira Elfeky]
Unapologetically
Mеssing with my chemistry
Fading away
Don’t you think it’s heavenly?
Dying right in front mе
Repeating amen
[Pre-Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Was I too sedated to feel?
I promise I can hear you now
'Cause you’ve waited
You believe in the God I fear
[Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
[Breakdown: Sam Carter, Sam Carter & Amira Elfeky]
Boom, numb machines
And death-row dreams
Reign supreme
[Pre-Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
[Chorus: Sam Carter & Amira Elfeky]
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
Rain, rain, go away
Leave me in binary
They say, „It’s okay”
It’s only judgement day
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Judgement Day” to piosenka pochodząca z wydanego 28 lutego 2025 roku jedenastego pełnowymiarowego albumu studyjnego brytyjskiego zespołu metalcore Architects. Wydawnictwo noszące tytuł „The Sky, The Earth & All Between” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Epitaph Records.
Utwór „Judgement Day” to eksploracja kondycji ludzkiej w obliczu egzystencjalnego strachu, społecznego oderwania i nieuchronności osądu. Piosenka krytykuje odrętwiające skutki współczesnego życia i sposoby, w jakie ludzie starają się uciec od odpowiedzialności. Tekst rzuca wyzwanie słuchaczom, aby zmierzyli się z własnymi lękami, przekonaniami i siłami, które kształtują ich rzeczywistość, przypominając nam, że osąd — czy to zewnętrzny, czy wewnętrzny — jest nieunikniony.
Dan Searle powiedział: „Myślę, że to trochę jak piosenka dla staruszków. Dotyczy ona wywołanego cyfrowo strachu, doświadczenia życia pod chmurą tego, co pokazuje mi internet, i sposobu, w jaki destyluje on wszystkie straszne rzeczy dziejące się na świecie w schludny pakiet dla mnie każdego dnia”.
„Więc pytam: 'Jak bardzo jest to naturalne? Czy naprawdę jesteśmy zaprogramowani, żeby sobie z tym radzić?’. Naprawdę współczuję młodym ludziom i nie wyobrażam sobie, jak to jest dorastać pod tą chmurą. Mam małe dzieci i zastanawiam się, co to z nimi robi. Nie jestem pewien, czy to dobra rzecz”.











Komentarze (0)