
Tekst piosenki
[Introduction]
Let’s raise our hands for a moment and leave it all behind
Don’t be afraid for a moment
The blind leading the blind
[Verse 1]
My generation’s stuck in the mirror
“Forget about the poor, ‘cause I don’t like the word”
I need to know the name of my neighbor
I am not known if I’m not seen or heard
And I am afraid of that which I do not know
So why don’t I just ask your fucking name
Justice just gets buried in a white light
There used to be a time you’d call it shame
[Chorus]
Put your hand on me tonight
And I will be here
When you’re crying out tonight
And I will be here
[Verse 2]
Your cynicism buys me no more time here
Imagine my relief to hit the walls
Running from the weight of ancient labels
And leaving what identity there was
Well my generation’s stuck in the mirror
“Forget about the poor, ‘cause I don’t like the word”
I need to know the name of my neighbor
I am not known if I’m not seen or heard
[Chorus]
So put your hand on me tonight
And I will be here
When you’re crying out tonight
I will be here
[Outro]
Let’s raise our hands for a moment
And leave it all behind
Don’t be afraid for a moment
The blind leading the blind
Put your hand on me tonight
And I will be here
When you’re crying out tonight
I will be here
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Blind Leading The Blind” to dosłownie „Ślepiec prowadzący Ślepca” jest to idiom używany do opisywania sytuacji, w której osoba, która nic nie wie szuka porady, pomocy u innej osoby, której stan wiedzy nie jest wcale większy. W rozmowie dla Billboard Gavin Batty stwierdził, że piosenka jest inspirowana pisarstwem amerykańskiego autora Johna Steinbecka, którego Marcus bardzo uważnie czyta. Mumford & Sons przyjęli prestiżową nagrodę Johna Steinbecka we wrześniu 2019 roku. Nagroda ta przyznawana jest osobom, które ucieleśniają, utrzymują żywe dziedzictwo Steinbecka.
Utwór nawiązuje także do tragedii w Grenfell Tower, która wydarzyła się w Londynie w 2017 roku – w pożarze mieszkań komunalnych zamieszkiwanych głównie przez muzułmanów, zginęły wtedy 72 osoby. Mumford & Sons są ambasadorami fundacji War Child w UK oraz Children in Conflict w USA, próbując stworzyć społeczność, która jest wrażliwa, słucha siebie wzajemnie, ale przede wszystkim darzy się szacunkiem.
W nawiązaniu do tej tragedii, w utworze pojawiają się następujące wersy – „Moje pokolenie utknęło w lustrze 'Zapomnij o biednych, bo nie podoba mi się to słowo’/ Muszę znać imię mojego sąsiada/ Nie jestem znany, jeżeli mnie nie widać ani nie słychać/ I boję się tego, czego nie znam/ Więc dlaczego nie zapytam o twoje imię.” W lustrze człowiek widzi swoje odbicie. Pokolenie o którym mowa w utworze to ludzie, którzy wpatrują się w siebie, jednocześnie ignorują problemy i zmagania osób z jego otoczenia.
Ostatecznie mężczyzna wybiera bycie szczerym z samym sobą, pozostawiając z boku etykiety i społeczne oceny, a patrząc wyłącznie na drugiego człowieka bez ograniczeń i uprzedzeń – „Twój cynizm nie daje mi więcej czasu tutaj/ Wyobraź sobie moją ulgę uderzając w ściany/ Uciekając od staromodnych etykiet/ I pozostawiając jakąkolwiek tożsamość.”












Komentarze (0)