
Tekst piosenki
[Verse 1]
4am
Up again
Trying to tell myself that there’s nothing wrong
Truth be told
It’s getting old
I’ve been doing this every night since you’ve been gone
[Pre-Chorus]
I lost my heart to you
Nothing left to lose
Tell me what I’m supposed to do
[Chorus]
'Cause one more drink
Ain’t enough
Trying to drown out the memories of us
In bottles of whisky
Too much wine
'Cause I can’t get you off of my mind
Oh, ’cause nobody, nobody
Nobody does me like you
[Verse 2]
Coffee cup
Sober up
I can shake the night before but I can’t shake you
I tell myself it doesn’t hеlp
So put it back up on the shelf
Just as I’m pouring myself
[Chorus]
Onе more drink
Ain’t enough
Trying to drown out the memories of us
In bottles of whisky
Too much wine
'Cause I can’t get you off of my mind
Oh, ’cause nobody, nobody
Nobody does me like
[Bridge]
You, and me, are not where we’re supposed to be
'Cause I need you right here next to me
And I know your heart don’t belong here no more
[Chorus]
One more drink
Ain’t enough
Trying to drown out the memories of us
In bottles of whisky
Too much wine
'Cause I think about you all the time
Oh, ’cause nobody, nobody, nobody does me like
Nobody, nobody, nobody does me like
Nobody, nobody, nobody does me like you
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„One More Drink” to utwór pochodzący z wydanego 10 października 2025 roku albumu studyjnego Caluma Scotta, zatytułowanego „Avenoir”. Wydawnictwo ukazało się za pośrednictwem wytwórni Capitol Records oraz Universal Music Group. W piosence gościnnie wystąpiła Lauren Alaina.
„One More Drink” to utwór o cyklicznej i autodestrukcyjnej naturze żałoby po rozstaniu. Ukazuje alkohol nie jako rozwiązanie, ale jako tymczasowy, nieskuteczny środek znieczulający, który ostatecznie wzmacnia ból, który miał tłumić, podkreślając, że żadna zewnętrzna substancja nie jest w stanie wypełnić pustki pozostawionej przez wyjątkową, ludzką więź.
Utwór dobitnie dowodzi, że niektóre bóle są odporne na chemiczne środki zaradcze. Alkohol jedynie podkreśla głębię straty, tworząc bolesną pętlę, w której próba wyleczenia (picie) staje się jedynie kolejnym objawem romantycznego zawodu. Ostatecznym przesłaniem jest bolesna akceptacja: jedyną rzeczą, która może naprawdę „naprawić” narratora, jest to, czego nie może mieć – osoba, której już nie ma.
Tak Scott wypowiedział się na temat projektu: „Avenoir odnosi się do tego, jak poruszamy się przez życie, niczym wioślarz; zawsze poruszając się do przodu, ale patrząc wstecz, widząc, gdzie byliśmy, ale nie dokąd zmierzamy. Tytuł, zainspirowany pisarzem Johnem Koenigiem, stawia pytanie: 'Trudno nie zastanawiać się, jak wyglądałoby życie, patrząc w drugą stronę’. Utwory na tym albumie mówią zarówno o żalu i smutku, jak i o niegasnącej miłości — błaganiu, by żyć pełnią życia”.
„Pisząc album, zadałem sobie pytanie: 'Gdybym mógł, czy wybrałbym możliwość zobaczenia tego, co nadchodzi?’ i szczerze wierzę, że jesteśmy stworzeni z naszych sukcesów i wyzwań, z adaptacji i pokonywania. Koncepcja Avenoir rzuca nam wszystkim wyzwanie, by żyć chwilą obecną, służąc jako ciągłe przypomnienie, że to niespodzianki w życiu i niewiedza sprawiają, że życie jest przerażające, ale prawdziwie magiczne”.











Komentarze (0)