Tekst piosenki
I hold this banner above my head
It screams in green and black and red
Scribbled thoughts and pantheons
Write my name in blood
The same story that reads for years, The same
Take me from room to room in the dark
Pair me with what I am use to
In their shadow I was secure
Alone in a room
But now the arena of the struggle
It covers my mind in smut
My conscience has left the building
I’m alone in a room
Service slaves, Addict of apathy, I reject
The ones I respect will be falsely labelled
[Narcissists, megalomaniacs
But never cowards]
The fakes they change and crash like waves
The worms come in droves but only when it rains
Put them back in the ground
Tłumaczenie piosenki
Trzymam nad głową baner
Jest wściekle zielono-czarno-czerwony
A nam nim wypisane panteony i myśli
Piszę swoje imię krwią
Ta sama, tocząca się od lat, historia, ta sama
Prowadź mnie w ciemności od pokoju do pokoju
Spraw, bym wrócił do tego, co już znam
Czułem się bezpieczny w ich cieniu
Sam w tym pokoju
Ale arena cierpień
Pokrywa mój mózg sadzą
Moje sumienie wyszło z budynku
Jestem sam w tym pokoju
Niewolnicy usług, uzależnieni od apatii, nie zgadzam się
Ci, których szanuję zostaną błędnie sklasyfikowani
[Jako zakochani w sobie, megalomani
Ale nigdy tchórze]
Zmieniają podróbki i rozbijają się jak fale
Robaki wychodzą całym stadem tylko wtedy, gdy pada
Każ im wejść z powrotem pod ziemię
Analiza piosenki
„Alone In A Room” daje nam w jakimś sensie wgląd w psychikę szaleńca. Narrator tego kawałka zdaje się zmagać z niesamowitą frustracją, czuje żądzę mordu, której nie potrafi w żaden sposób powstrzymać. Chce poprzez odebranie życia innej osobie stać się kimś więcej, niż tylko zwyczajnym człowiekiem.
Według niego ciemność, która od zawsze w nim narastała zostanie w jakiś sposób wypuszczona tylko i wyłącznie w momencie, w którym dopuści się tego jakże straszliwego czynu. To siedzi w nim tak głęboko, że stało się już jego częścią. Czy „Alone In A Room” pokazuje nam potencjalne konsekwencję zagłębiania się w ciemną stronę naszej natury?
W tekście wspomniane jest, że bohatera fascynują ludzie podobni do niego samego, uważani za megalomanów, narcyzów. Czy tak właśnie może skończyć się grzebanie w sprawach, które powinniśmy omijać szerokim łukiem? Od zawsze przecież przyciąga nas zło i okrucieństwo, starczy tylko popatrzeć na masę horrorów, które co roku wchodzą do kin, pełne brutalności gry, czy nasze niezdrowe zainteresowanie seryjnymi mordercami, których z jednej strony się boimy, ale z drugiej w jakiś dziwny sposób poważamy.
Granice mogą się nam w pewnym momencie rozmyć, jeśli zbyt głęboko zawędrujemy w naszych podróżach. Warto o tym pamiętać, by nie podzielić losu człowieka, o którym opowiada ten kawałek.
Komentarze (0)