Crywolf MEPHISTOPHELES

„MEPHISTOPHELES” to utwór tajemniczy i świetlisty. Crywolf zabiera nas w podróż do najgłębszych zakamarków jego umysłu, a wszystko to wychodzi na jaw na nowym albumie. Odbijając się echem przez całą pierwszą połowę utworu, stwierdza: „Więc zaczyna się”, aby przygotować słuchacza na to, co zaraz usłyszy, z apodyktycznymi liniami basowymi, które wznoszą się i opadają, przenosząc nas w górę i w dół korytarzem jego umysłu.

Przed przejściem do następnej piosenki Crywolf zostawia nam ostatni obraz, który przypomina nam, że to jest prawdziwe i jest oddany swojej sztuce: „Pod spodem już nie śpię”. W wykonaniu muzycznym i notacji legato (po włosku „związane ze sobą”) wskazuje, że nuty są odtwarzane lub śpiewane płynnie i ze sobą połączone. Oznacza to, że gracz przechodzi od nuty do nuty bez przerywającej ciszy.

Co może być powiązane z płynnością albumu. Nazwa podana w tytule „MEPHISTOFELE” może być kojarzona z Lucyferem, które jest inną nazwą planety Wenus. Ze względu na „unikalne ruchy i nieciągłość” planety, motyw upadku z nieba na ziemię lub nawet do piekła jest często używany przez wiele bogiń i postaci próbujących sięgnąć zbyt wysoko. Dokładnie tę ideę widać u ptaka, który nie może już latać bez skrzydeł, a jedynie spadać.