Tekst piosenki
Przeleciał ptak
Ledwo usiadł mi na oknie już widzę że Cię zna
Tego blasku nie pomylę
W oczach dobro ma, nadzieję
Którą każdy ma kto Cię zna
Więc pytam jak
Czy Ci zła jest mało
Czy bolało Cię, czy Ci żal
Słyszę coś co cieszy i zabija na raz
Szept
Jaśniejesz, że w sumie wszystko masz
A ja tańczę chociaż nie chcę
To do Ciebie moje ręce rwą
I tak tańczę drugą jesień
Nic dobrego mi nie niesie wiatr
Chroń mnie Boże chroń
Tak wierny jest
Tego zła o Tobie mi nie mówi
Ono jest gdzieś
Na pewno najciemniejszym światem
Ja nie jestem złem
Potrafię oddać wszystko mając nic
Dlatego dzisiaj powiem mu
By przekazał Tobie że świat mam u stóp
I że w szczęściu tonę
Tonę przecież dziś
Bynajmniej w szczęściu swym
Lecz we łzach
Dlatego tańczę chociaż nie chcę
To do Ciebie moje ręce rwą
I tak tańczę drugą jesień
Nic dobrego mi nie niesie wiatr
Chroń mnie Boże chroń
Dzisiaj tańczę chociaż…
Niewinny ptak
Co od Ciebie leciał
Znów dał brak
A już człowiek trzeźwiał od twych rąk
Jeszcze dalej mi
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst opowiada o tęsknocie za kimś bliskim, z kim więź nadal jest bardzo silna, mimo że relacja prawdopodobnie już się skończyła albo stała się niedostępna. Ptak działa tu jak symboliczny posłaniec między dwiema osobami i przynosi wieści o kimś, kto wciąż pozostaje ważny. Podmiot chce wierzyć, że ta osoba ma się dobrze, ale każda informacja o niej jednocześnie daje ulgę i sprawia ból.
Motyw tańca pokazuje próbę dalszego życia mimo emocjonalnego oporu. Bohater mówi, że tańczy, choć nie chce, jakby wykonywał ruchy codzienności, podczas gdy jego myśli i uczucia nadal biegną do tej drugiej osoby. Pojawia się też potrzeba ukrycia własnego cierpienia i pokazania, że wszystko jest w porządku, choć naprawdę jest odwrotnie. Całość można więc odczytać jako melancholijny tekst o rozstaniu, tęsknocie, bezsilności i trudności pogodzenia się z tym, że ktoś nadal jest obecny w pamięci, ale coraz bardziej oddala się w rzeczywistości.
Motyw tańca pokazuje próbę dalszego życia mimo emocjonalnego oporu. Bohater mówi, że tańczy, choć nie chce, jakby wykonywał ruchy codzienności, podczas gdy jego myśli i uczucia nadal biegną do tej drugiej osoby. Pojawia się też potrzeba ukrycia własnego cierpienia i pokazania, że wszystko jest w porządku, choć naprawdę jest odwrotnie. Całość można więc odczytać jako melancholijny tekst o rozstaniu, tęsknocie, bezsilności i trudności pogodzenia się z tym, że ktoś nadal jest obecny w pamięci, ale coraz bardziej oddala się w rzeczywistości.
Komentarze (0)