Florence + The Machine Girls Against God

„Girls Against God” to utwór pochodzący z wydanego 13 maja 2022 roku piątego albumu studyjnego zespołu Florence + the Machine. Wydawnictwo noszące tytuł „Dance Fever” jest następcą albumu „High as Hope” z 2018 roku. W ramach promocji projektu ukazały się następujące single: „King”, „Heaven Is Here”, „My Love” oraz „Free.”

Florence wypowiedziała się na temat „Girls Against God” podczas koncertu w Newcastle, podczas którego utwór po raz pierwszy został zaprezentowany publiczności: „To trochę o tym [czasie], w którym nie byłam pewna, czy kiedykolwiek zrobię to ponownie. Dla mnie śpiewanie i przebywanie tutaj z wami zawsze dawało mi poczucie duchowości, czy też rozumiałam świat… przychodzenie na koncerty i patrzenie na miłość. I w tamtych latach nie byłam pewna, czy te czasy wrócą, byłam bardzo zła na Boga.”

„Napisałam o tym zabawną piosenkę, ponieważ pomyślałam: 'Jakby Bogu obchodziło, że jestem szalona!’ Więc to była piosenka o tym, a ego artysty kontra rzeczywistość twojej własnej całkowitej nieistotności. Nawet żeby dostać się na ten koncert… było tak wiele momentów, w których ten jeden koncert mógł się nie odbyć.”

W oficjalnym oświadczeniu prasowym, dotyczącym całego projektu, można przeczytać: „’Dance Fever’ zostało nagrane w Londynie podczas pandemii w oczekiwaniu na ponowne otwarcie świata. Przywołuje to, czego Florence najbardziej brakowało w czasie lockdownu – kluby, tańce na festiwalach, bycie w wirze ruchu i wspólnoty – oraz nadzieję na ponowne spotkanie.”

„Tuż przed pandemią Florence zafascynowała się choreomanią, renesansowym fenomenem, w którym grupy ludzi – czasami tysiące – tańczyły dziko, aż do wyczerpania, upadku i śmierci. Obrazy te rezonowały z Florence, która koncertowała bez przerwy od ponad dekady, a w czasie lockdownu wydawała się dziwnie przewidująca.”

„Obraz i koncepcja tańca oraz choreomanii pozostały centralne, gdy Florence splatała własne doświadczenia tańca – dyscypliny, do której zwróciła się we wczesnych dniach trzeźwości – z folklorystycznymi elementami moralnej paniki z czasów średniowiecza. W ostatnich czasach odrętwienia i zamknięcia taniec oferował siłę napędową, energię i sposób patrzenia na muzykę bardziej choreograficznie.”

„Zaczynając, jak zawsze, uzbrojona w zeszyt wierszy i pomysłów, Florence właśnie przybyła do Nowego Jorku w marcu 2020 roku, aby rozpocząć nagrywanie, gdy Covid-19 wymusił jej powrót do Londynu. Zamknięte w domu piosenki zaczęły się zmieniać, z ukłonami w stronę tańca, folku, Iggy Popa z lat 70., tęsknoty za utworami folkowymi a la Lucinda Williams czy Emmylou Harris i nie tylko, ostatecznie dotarły do ​​miejsca, które Florence opisuje jako 'Nick Cave w klubie.'”

„[…] 'Dance Fever’ to album, który ukazuje Florence u szczytu swoich mocy, wchodzącą w pełni zrealizowane samopoznanie, naśmiewającą się z własnej, stworzonej przez siebie osobowości, bawiącą się ideami tożsamości, męskości i kobiecości, odkupienia i świętowania.”