Gary Numan Dark

W tym utworze Numan stara się uświadomić nam, że Bóg i diabeł to tak naprawdę dwie strony tej samej monety. Na początku kawałka autor śpiewa z perspektywy zwykłego człowieka, zanoszącego swoje modły do Wszechmogącego. Widzimy, że ma problemy ze swoją wiarą, zmaga się z wątpliwościami. Ma jednak dość świata w którym żyje, widząc w nim tylko przemoc i zło, więc zdesperowany ucieka się do religii, myśląc że w jakiś sposób przyniesie mu ukojenie.

Chce ucieczki przed ciemnością, która zdaje się powoli przenikać do niego samego. Boi się, że w końcu przegra tę walkę i pozwoli światu zmienić go, wyzwolić w nim wszystko to, co najgorsze. Zwraca się więc do tego, który powinien być w stanie coś zmienić, uratować nas przed nami samymi. Okazuje się, że jego modlitwy zostają wysłuchane, ale przynoszą zupełnie niespodziewany skutek.

Tym, który odpowiada na wezwanie jest Szatan, ten który utożsamia ze sobą wszystko to, czego obawia się wokalista. Wyjaśnia, że tak naprawdę to on jest jedyną siłą wyższą, która istnieje, po prostu człowiek w swojej naiwności wierzy w to, że tak nie jest. Cała religia, nasze starania i prośby są bezowocne, a ucieczka przed rzeczywistością niemożliwa.

Numan poprzez „Dark” zwraca naszą uwagę nie tyle na temat Boga i Diabła, ale nas samych. Chce podkreślić nierozerwalną więź łączącą dobro i zło, którą my jako ludzie zdajemy się często pomijać. Stworzyliśmy sobie bóstwa, by w jakiś sposób wyjaśnić naszą własną naturę, przypisując poszczególnym bożkom cechy, które sami przejawiamy. Dlatego też i Szatan, i Bóg są po prostu aspektami człowieka i stanowią jedność. To właśnie ludzie są zdolni do nieopisanego okrucieństwa, jak i do miłości, do zadawania cierpienia i poświęcania się dla drugiego. Myślenie, że świat jest czarno biały jest po prostu naiwne, co Gary zdaje się wyraźnie dostrzegać.