Tekst piosenki
[Zwrotka 1]
Ta cisza, którą noszę była zawsze ze mną od najmłodszych lat
Nie rozumiem krzyków, w sobie skamieniały
Czekam, aż pokonam jedną z warstw
A tak bałem się, by znać na co będzie mnie dziś stać
Wtedy na samą myśl bym zbladł, ile we mnie jest drzazg
[Refren]
Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?
Jak długo w mym cieniu mieszkał strach?
Nie chcę więcej widzieć jak
Sam się boję w sobie zmian
[Zwrotka 2]
Moje myśli zagubione, choć myślałem, że już taki urok mam
Ciągle piszę listy, kończę za spokojem, może ono zdobi moją twarz
A tak bałem się by znać jaki tłumie w sobie blask
Może to był od losu dar, by dziś napisać wam
[Refren]
Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?
Jak długo w mym cieniu mieszkał strach?
Nie chcę więcej widzieć jak
Sam się boję w sobiе zmian
Kim był ten ktoś z przeszłości w nas?
Jak długo w mym cieniu miеszkał strach?
Nie chcę więcej widzieć jak
Sam się boję w sobie zmian
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Strach” to udostępniony 10 kwietnia 2026 roku singiel Gibbsa, który stanowi zapowiedź albumu „NURT”. Wydawnictwo ukaże się 29 maja 2026 roku za pośrednictwem Dopehouse Records. Ten introspektywny utwór zgłębia trwającą całe życie relację między jaźnią a strachem.
Zamiast przedstawiać strach jako zewnętrzne zagrożenie, Gibbs ukazuje go jako współmieszkańca – coś, co żyło w nim tak długo, że stało się niemal nieodróżnialne od jego własnej tożsamości. Utwór porusza tematy stłumionych emocji, paraliżu wynikającego z braku pewności siebie i bolesnego procesu konfrontacji z wewnętrzną zmianą.
Dość przewrotnie „Strach” nie jest utworem o pokonywaniu strachu. To utwór o rozpoznawaniu strachu – nazywaniu go, znajdowaniu w cieniu, przyznawaniu, że był z daną osobą od dzieciństwa. Gibbs nie oferuje triumfalnego zakończenia, ponieważ uzdrowienie z uwewnętrznionego strachu nie działa w ten sposób. Zamiast tego oferuje akt bycia świadkiem: boję się zmiany i mówię to na głos.
Utwór odmowie romantyzowania cierpienia, cisza nie jest piękna, a spokój na jego twarzy to nie spokój – to petryfikacja. Jednak pisząc „do ciebie”, Gibbs przekształca izolację w komunię. Słuchacz również niesie ciszę, ma drzazgi. Narrator podkreśla, że nikt nie jest sam w strachu przed tym, kim może się stać.
Zamiast przedstawiać strach jako zewnętrzne zagrożenie, Gibbs ukazuje go jako współmieszkańca – coś, co żyło w nim tak długo, że stało się niemal nieodróżnialne od jego własnej tożsamości. Utwór porusza tematy stłumionych emocji, paraliżu wynikającego z braku pewności siebie i bolesnego procesu konfrontacji z wewnętrzną zmianą.
Dość przewrotnie „Strach” nie jest utworem o pokonywaniu strachu. To utwór o rozpoznawaniu strachu – nazywaniu go, znajdowaniu w cieniu, przyznawaniu, że był z daną osobą od dzieciństwa. Gibbs nie oferuje triumfalnego zakończenia, ponieważ uzdrowienie z uwewnętrznionego strachu nie działa w ten sposób. Zamiast tego oferuje akt bycia świadkiem: boję się zmiany i mówię to na głos.
Utwór odmowie romantyzowania cierpienia, cisza nie jest piękna, a spokój na jego twarzy to nie spokój – to petryfikacja. Jednak pisząc „do ciebie”, Gibbs przekształca izolację w komunię. Słuchacz również niesie ciszę, ma drzazgi. Narrator podkreśla, że nikt nie jest sam w strachu przed tym, kim może się stać.
Komentarze (0)