Tekst piosenki
[Verse 1]
Don’t nobody tell me
That God don’t have a sense of humor
'Cause now that I want to live
Well, everybody around me is dying
Now that I finally wanna live
The ones I love are dyin’
Becoming friends with a noose that I made
And I keep tryin’ to untie it
Make it into something useful
Or maybe hang it through a window pane
Turn it into a fire escape
[Chorus]
It tastes so bitter on my tongue
The truth’s a killer
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
[Verse 2]
You don’t remember my name somedays
Or that we’re related
It triggers my worry
Who else am I gonna lose before I am ready?
And who’s gonna lose me?
[Chorus]
It tastes so bitter on my tongue
The truth’s a killer
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it a-
[Verse 3]
If you know love
You best prepare to grieve
Let it enter your open heart and
Then prepare to let it leave
[Chorus]
It tastes so bitter on my tongue
The truth’s a killer
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it alone
But I can’t leave it a-
But I can’t leave it a-
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Drugi singiel z albumu „Petals for Armor” to piosenka o smutku. W utworze „Leave It Alone” Hayley śpiewa o zmaganiu się z utratą najbliższych i o tym, jak udało jej się uniknąć depresji. „Im bardziej kochasz, tym bardziej możesz kogoś stracić”.
W przeszłości traciła ludzi takich jak członkowie zespołu, jej mąż i babcia. Teraz boi się, że straci więcej ważnych dla siebie osób. Z drugiej strony ma świadomość, że nie może się ukrywać i nie pozwolić sobie na miłość.
„Leave It Alone” jest szczegółowo opisane jako kontynuacja „Simmer”. Hayley opisuje jak radzi sobie z demonami, z którymi wcześniej walczyła. Jeden z wersetów nawiązuje do babci Hayley Williams, która spadła ze schodów w wieku 80 lat. Choć przeżyła, cierpiała na uraz głowy i ledwo mogła przypomnieć sobie córkę i wnuczkę.
„Najdziwniejsze jest to, że wyzdrowiała, ale przedłużało to ból, ponieważ tak naprawdę jej tu nie było. Ona tak naprawdę nie pamiętała wszystkiego. Na szczęście wiedziała, kim jestem, kim jest moja mama, ale tak naprawdę to nie była ta sama osoba. Było tak ciężko i wydawało się, że w tym czasie było zbyt dużo śmierci”.











Komentarze (0)