
Tekst piosenki
[Verse 1]
Nothing’s changed in over eighteen years
Troubadour sings through a veil of tears
Waiting for a room to fill with friends
Nothing like the message that never sends
[Chorus]
Stops where it starts
Starts where it ends
Falling apart
Falling with friends
Stops where it starts
Starts where it’s falling from
Falling apart
Falling with friends
Words never mend
[Verse 2]
Falling like a bomb on deafened ears
TV screens survey a trail of fears
Waiting for an end to come in sight
Like a Doppler shift wailing through the night
[Chorus]
Stops where it starts
Starts where it ends
Falling apart
Falling with friends
Stops where it starts
Starts where it’s falling from
Falling apart
Falling with friends
Words never mend
[Verse 3]
Nothing’s new in over thirty years
Maybe I can learn to change the gears
Forming like a melody on ice
Waiting for the world to name its vice
[Chorus]
Stops where it starts
Starts where it ends
Falling apart
Falling with friends
Stops where it starts
Starts where it’s falling from
Falling apart
Falling with friends
Words never mend
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki opowiada o stagnacji i braku zmian, które trwają przez osiemnaście lat. Bardzo wyrazisty troubadour śpiewa przez zasłonę łez, oczekując na wypełnienie pustego pomieszczenia przyjaciółmi. Jednak przekaz jest inny niż ten, który nigdy nie zostaje wysłany. Refren sugeruje zatrzymanie tam, gdzie coś się zaczyna, a zaczyna tam, gdzie się kończy, podkreślając rozpad i upadek, ale także towarzyszące im przyjaźnie. Słowa nie naprawiają tego, co się zaczęło.
W drugim wersecie pojawia się metafora bombardowania, które spada na głuchy umysł, a ekrany telewizyjne obserwują ślad obaw. Czekanie na zakończenie, które może nadejść z horyzontu, przypomina efekt Dopplera wyczuwającego zmianę w nocy.
Trzeci wers podkreśla brak nowości przez trzydzieści lat, ale jednocześnie niesie nadzieję na naukę zmiany biegów. Metafora melodyjna na lodzie czeka na to, aż świat nazwie swoje zło. Refren powtarza się, podkreślając cykliczność upadku i towarzyszącej mu przyjaźni, zaznaczając, że słowa nigdy nie naprawią tego, co zostało zaczęte.












Komentarze (0)