Tekst piosenki
[Pre-Chorus]
Kinder und Sterne küssen und verlieren sich
Greifen leise meine Hand und führen mich
Die Traumgötter brachten mich in eine Landschaft
Schmetterlinge flatterten durch meine Seele
The paradox or our minds
Too much to believe, too much to deny
You fool me again to quiet my pride
But I’m a human, I come with knives
[Chorus]
I never promised you an open heart or charity
I never wanted to abuse your imagination
I come with knives
I come with knives
And agony
To love you
[Pre-Chorus]
Kinder und sterne küssen und verlieren sich
Greifen leise meine hand und führen mich
Die traumgötter brachten mich in eine landschaft
Schmetterlinge flatterten durch meine seele
The monotony
And the rising tide
Is under my skin, is crawling inside
Adrenaline to rewire my mind
I’m only human, I come with knives
[Chorus]
I never promised you an open heart or charity
I never wanted to abuse your imagination
I come with knives
I come with knives
And agony
I come with knives
I come with knives
To love you
And agony
To love you
With agony
I come with knives
With agony
To love you
[Pre-Chorus]
Kinder und sterne küssen und verlieren sich
Greifen leise meine hand und führen mich
Die traumgötter brachten mich in eine landschaft
Schmetterlinge flatterten durch meine seele
In der mitternacht [x2]
In der mitternacht [x2]
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Utwór rozpoczyna się nieco infantylną zwrotką, podobną do dziecięcego wierszyka. Opisuje sprowadzenie duszy przez Bogów na ziemię. Jest ona prowadzona mimowolnie z nadzieją na doprowadzenie do cudownej krainy.
Skomplikowane i niewyjaśnione do końca drogi ludzkiego umysłu sprawiają, że w zbyt wiele rzeczy chcemy wierzyć lub im zaprzeczyć. Nie zawsze jesteśmy w stanie przyjąć do wiadomości jeden światopogląd a inne ignorować. Ludzie zatem potrafią czuć się źle i dobrze jednocześnie z tymi samymi czynami. Autor stwierdza, że za kłamstwa jest w stanie odwdzięczyć się zemstą.
Człowiek musi widzieć, że nie zostało mu nic obiecane. Nie powinien oczekiwać cudów ani nadzwyczajnego życia. Budzi to w nim jednak gniew i chęć zemsty. Czuje, że życie w tym otoczeniu, w którym się znajduje, prowadzi go jedynie do śmierci. Nie może znieść monotonii swojego życia. Narasta w nim gniew, który ogarnia jego umysł. Ze swoich przemyśleń tłumaczy się jednak słabością związaną z człowieczeństwem.










Komentarze (0)