Tekst piosenki
When you’re falling awake
And you take stock of the new day
And you hear your voice croak
As you choke on what you need to say
Well, don’t you fret, don’t you fear
I will give you good cheer
Life’s a long song
Life’s a long song
Life’s a long song
If you wait then your plate I will fill
As the verses unfold
And your soul suffers the long day
And the twelve o’clock gloom, spins the room
You struggle on your way
Well, don’t you sigh, don’t you cry
Lick the dust from your eye
Life’s a long song
Life’s a long song
Life’s a long song
We will meet in the sweet light of dawn
As the Baker Street train spills your pain
All over your new dress
And the symphony sounds underground
Put you under duress
Well, don’t you squeal as the heel
Grinds you under the wheels
Life’s a long song
Life’s a long song
Life’s a long song
But the tune ends too soon for us all
But the tune ends too soon for us all
Tłumaczenie piosenki
Gdy budzisz się
I bierzesz garścią nowy dzień
I słyszysz, jak głos Ci chrypi
Jak słowa Ci stają w gardle
Cóż, nie ma co marudzić, nie bój się
Sprawię Ci porządny doping
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
Jeżeli poczekasz, to wypełnię Twój talerz
Gdy wersy się przed Tobą rozwijają
A Twoja dusza cierpi przez ten długi dzień
I północna depresja wiruje po pokoju
Nie radzisz sobie
Cóż, nie wzdychaj i nie płacz
Tylko wyliż sobie kurz z oka
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
A my spotkamy się w słodkim świetle wschodzącego słońca
Gdy pociąg na Baker Street rozchlapuje Twój ból
Po całej Twojej nowej sukience
A symfonia rozbrzmiewająca w tunelach
Wywiera na Tobie presję
Cóż, nie piszcz gdy piętą
Zaczynasz hamować
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
Życie to długa piosenka
Lecz melodia kończy się dla nas zbyt szybko
Lecz melodia kończy się dla nas zbyt szybko
Analiza piosenki
„Life’s A Long Song” to kawałek, który z jednej strony ma nas podnosić na duchu, gdy czujemy się przytłoczeni problemami, ale jednak z drugiej przypomina nam o naszej własnej śmiertelności. Anderson chce nam uświadomić, że nie warto się przejmować przykrościami, jakie przecież przydarzają się nam wszystkim co krok. Po każdej burzy przychodzi słońce, więc zadręczanie się własnymi porażkami jest kompletnie bez sensu.
Zamiast skupiać się na negatywach powinniśmy zająć się szukaniem szczęścia, pozwalając, by złe doświadczenia leczył czas. Każda rana prędzej czy później się zagoi, możemy je więc spokojnie zostawić samym sobie, zajmując się tym, co naprawdę jest dla nas ważne. Powinniśmy jednak pamiętać, że w końcu przyjdzie nam opuścić ten świat. Nie mamy przed sobą wieczności, wręcz przeciwnie – nikt nie jest w stanie stwierdzić, czy będzie żył nawet i jutro.
Wydaje się nam, że jesteśmy niezniszczalni do momentu, w którym na skutek jakiegoś traumatycznego wydarzenia śmierć spojrzy nam prosto w oczy. Jest to jednak coś, z czym po prostu trzeba się pogodzić. Ani myślenie o śmierci, ani fiksacja na negatywnych aspektach życia nie przyniesie nam niczego dobrego. Mamy po prostu wykorzystać czas, jaki jest nam dany na tę podróż tak dobrze, jak tylko będziemy w stanie. Nic innego tak naprawdę się nie liczy.
Komentarze (0)