Jethro Tull North Sea Oil

Ian śpiewa w tym kawałku o przemyśle rafineryjnym. „North Sea Oil” pokazuje nam całą chciwość i brak zainteresowania środowiskiem, jakie niestety często idą w parze z wydobywaniem ropy. Nikogo z tych biznesmenów nie obchodzi, czy platforma wiertnicza skazi ogromną powierzchnię oceanu, czy ich przedsięwzięcie nie zabije milionów morskich stworzeń. Liczy się tylko ogromny pieniądz, jaki da się zrobić na tym biznesie. Trzeba więc bez opamiętania eksploatować tyle, ile tylko się da, nie pozwalając na doścignięcie się przeciwnikom.

Prędzej czy później wszystkie złoża się wyczerpią i trzeba będzie się przerzucić na inne źródło energii, ale jeszcze przez parę lat można spokojnie truć środowisko w ten sposób. Skądś w końcu trzeba brać paliwo do tych wszystkich wygód, których potrzebujemy w naszym życiu. Co z tego, że zabijamy przy tym naszą planetę – dla nas przede wszystkim liczy się luksus, a zdążyliśmy się już przyzwyczaić do wszystkich napędzanych ropą zabawek. Bez nich byłoby nam mniej przyjemnie, to przecież najgorsza rzecz, jaka mogła by się wydarzyć.

Widać, że Anderson jest zniesmaczony zachłannością ludzkości. Ilość sarkazmu, jaka wylewa się z tego kawałka to chyba najlepszy na to dowód. Cóż, trudno mu nie przyznać trochę racji, gdy spojrzy się na to, jak „cudownych” rzeczy przez wieki dopuszczał się nasz gatunek.