
Tekst piosenki
{Intro}
Bows and flows of angel hair
And ice cream castles in the air
And feather canyons everywhere
I’ve looked at clouds that way
But now they only block the sun
They rain and snow on everyone
So many things I would have done
But clouds got in my way
I’ve looked at clouds from both sides now
From up and down, and still somehow
It’s cloud illusions I recall
I really don’t know clouds at all
Moons and Junes and Ferris wheels
The dizzy dancing way you feel
As every fairy tale comes real
I’ve looked at love that way
But now it’s just another show
You leave ’em laughing when you go
And if you care, don’t let them know
Don’t give yourself away
I’ve looked at love from both sides now
From give and take, and still somehow
It’s love’s illusions I recall
I really don’t know love at all
Tears and fears and feeling proud
To say „I love you” right out loud
Dreams and schemes and circus crowds
I’ve looked at life that way
Oh but now old friends are acting strange
They shake their heads, they say I’ve changed
Well something’s lost but something’s gained
In living every day
I’ve looked at life from both sides now
From win and lose and still somehow
It’s life’s illusions I recall
I really don’t know life at all
I’ve looked at life from both sides now
From up and down and still somehow
It’s life’s illusions I recall
I really don’t know life at all
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Kompozycja odwołuje się do dualistycznej natury świata oraz ludzkich uczuć. Joni Mitchell posługuje się metaforą chmur, oglądanych z różnych perspektyw. Kiedy patrzymy na nie z góry, z okna samolotu, wydają nam się czymś pięknym oraz magicznym. Artystka porównuje je do „lodowych zamków” i „pierzastych kanionów”. Gdy jednak staniemy na ziemi, czar pryska; chmury jedynie „zasłaniają słońce” i „sprowadzają deszcz”.
W podobny sposób możemy spoglądać na miłość – uczucie polegające na dawaniu lub na zabieraniu – oraz życie, pełne wzlotów, ale również upadków, zwycięstw i porażek.
Joni Mitchell napisała „Both Sides Now” na pokładzie samolotu. Artystka czytała książkę Saula Bellowa „Henderson, Król Deszczu”, której bohater również odbywał podróż lotniczą, wyglądając przez okno i przyglądając się chmurom. Postanowiła podążyć jego śladem; odłożyła powieść i objęła wzrokiem rozciągający się w dole widok. Pod jego wpływem natychmiast zabrała się za pisanie słów kompozycji, która później miała stać się jednym z jej najsłynniejszych przebojów.














Komentarze (0)