
Tekst piosenki
[Verse 1]
I wouldn’t try to throw myself away
If you asked me, I’d say
To be careful, my love
At death we’ll leave the same
If you want me to stay
Don’t keep me waiting for it
[Pre-Chorus]
We can’t change the things we can’t control
It’s summer somewhere so you shouldn’t be so cold
But you can’t even look me in the eye if you tried
We can try, we can try
[Chorus]
I see us dancing by ourselves
We do it better with no one around, yeah
Just you in my imagination, yeah
In my imagination, oh
[Verse 2]
Yeah, there’s nothing left to cry about
I guess I’m living in a drought
It’s raining like it was before
Something that you never knew you needed more of
[Pre-Chorus]
We can’t change the things we can’t control
It’s summer somewhere so you shouldn’t be so cold
But you can’t even look me in the eye if you tried
We can try, we can try
[Chorus]
I see us dancing by ourselves
We do it better with no one around, yeah
Just you in my imagination, yeah
In my imagination, oh
[Bridge]
Just use your imagination, oh
Just use your imagination, oh
[Chorus]
I see us dancing by ourselves
We do it better with no one around, yeah
Just you in my imagination, yeah
In my imagination, oh
[Outro]
I can do so many things
So many things, so many things
You know if you just use your imagination
Oh, if you just use your imagination, oh
I really love you
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
W serii tweetów w dniu premiery utworu Mark Foster powiedział: „Myślę, że jakość, która czyni nas wyraźnie ludzkimi, jest nasza zdolność do życia w dualizmie. Rozumiemy obecny świat zewnętrzny, w którym się znajdujemy, prowadząc wewnętrzny dialog na temat tego, co to wszystko znaczy. Możemy być naszymi najlepszymi przyjaciółmi, głosem rozsądku. Możemy też stać się naszym największym wrogiem. Możemy jeździć na nartach w Alpach w środku lata, w naszym łóżku. Możemy pływać na pełnym morzu z Yeatsem i chłonąć jego wiedzę o życiu pozagrobowym w świętym mieście Bizancjum. Możemy zakochać się w nieznajomym, który mija nas na ulicy, tworząc pełną historię i przyszłość z osobą, z którą nigdy nawet nie rozmawialiśmy. Nasze życie wewnętrzne jest wszechświatem godnym zbadania i zaangażowania. Jest to niebezpieczne miejsce pełne pragnień, nieodkryte i niespełnione. W naszej wyobraźni możemy uciec od naszej rzeczywistości i stworzyć nową.”
W utworze Podmiot zwraca się do kobiety, odbiorca nie wie, czy jest ona prawdziwa czy nie, może jest to kobieta którą zna, ale nic go z nią nie łączy. Mężczyzna odnosi się do swojej, widzi w niej jak wspólnie tańczą, jak doskonale do siebie pasują, ale też prosi, by kobieta dała im szansę. Zwraca się do niej: „Jeżeli chcesz abym z tobą został/ Nie każ mi czekać/ Nie możemy zmienić rzeczy na które nie mamy wpływu/ Gdzieś jest teraz lato więc nie powinnaś być taka oziębła/ Ale ty nie możesz spojrzeć mi nawet w oczy choćbyś chciała spróbować.” Mężczyzna żyje nadzieją, która ostatecznie doprowadziła go do emocjonalnej pustki, którą zapełnia historiami w swojej wyobraźni.












Komentarze (0)