Tekst piosenki
I found a ghost to live with
She doesn’t know my name
We pass in total silence
Through endless walks of shame
The war’s been done for ages
The culprit’s have been blamed
We’re picking up the pieces
The black box still remains
And I’m telling you
This ain’t a house or home
But it’s got views
Of people carved in stone
No gunfire in the kitchen
Some things have moved, I see
I was never much for changes
But this was never up to me
Familiar is the stranger
Who’s sitting in your seat
We stopped setting the table
And I’m telling you
This ain’t a house or home
I’m undoing screws
That held together bones
You’re a life I can’t stop living
You’re a gift I can’t stop giving
I don’t hate you but I’m getting there
A few more nights should do
Don’t give an inch, it’s unforgiving
In a race that no one’s winning
I don’t miss you while you’re lying there
Then again, sometimes, I do
You’re a life I can’t stop living
You’re a gift I can’t stop giving
I don’t hate you but I’m getting there
A few more nights should do
Don’t give an inch, it’s unforgiving
In a race that no one’s winning
I don’t miss you while you’re lying there
Then again, sometimes, I do
I found a ghost to live with
She doesn’t know my name
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„A Ghost To Live With” to utwór pochodzący z wydanego 25 października 2024 roku albumu studyjnego brytyjskiego zespołu rockowego Kids In Glass Houses, zatytułowanego „Pink Flamingo”. „A Ghost To Live With” porusza tematy straty, długotrwałych relacji i złożoności poruszania się po przeszłych związkach.
Piosenka opisuje walkę współistnienia z bolesnymi wspomnieniami i poczucie utknięcia w sytuacji, w której emocjonalna równowaga jest przyćmiona. Poprzez metaforę ducha tekst ilustruje, w jaki sposób pozostałości przeszłych związków mogą prześladować jednostki, utrudniając pełen powrót do równowagi i odnalezienia domu.
„A Ghost To Live With” opowiada o doświadczeniu zmagania się z emocjonalnymi duchami z przeszłych związków. Piosenka ujmuje uczucia straty, ambiwalencji i zawiłe zadanie poruszania się naprzód, jednocześnie radząc sobie z nierozwiązanymi wspomnieniami. Maluje żywy obraz tego, jak to jest żyć w cieniu przeszłych związków, ostatecznie ujawniając, że uzdrawianie jest stopniowym procesem, wypełnionym zarówno rozpoznaniem tego, co było, jak i uznaniem tego, co należy odpuścić i zapomnieć.











Komentarze (0)