Tekst piosenki
[Verse 1]
I walked across an empty land
I knew the pathway like the back of my hand
I felt the earth beneath my feet
Sat by the river and it made me complete
[Pre-Chorus]
Oh simple thing, where have you gone?
I’m getting tired and I need someone to rely on
[Verse 2]
I came across a fallen tree
I felt the branches of it looking at me
Is this the place we used to love?
Is this the place that I’ve been dreaming of?
[Pre-Chorus]
[Chorus]
And if you have a minute why don’t we go
Talk about it somewhere only we know?
This could be the end of everything
So why don’t we go
Somewhere only we know[x2]
[Pre-Chorus]
[Chorus]
Tłumaczenie piosenki
[zwrotka 1]
Przeszłam wzdłuż pustą krainę
Znałam te ścieżki jak własną kieszeń
Czułam ziemię pod stopami
Usiadłam nad rzeką i to sprawiło, że stałam się kompletna
[przed-refren]
Och prosta rzeczy, gdzie się podziałaś?
Zaczynam być zmęczona i potrzebuję kogoś, na kim mogłabym polegać
[zwrotka 2]
Przeszłam przez zawalone drzewo
Czułam jak jego gałęzie mi się przyglądały
Czy to jest miejsce, które kiedyś kochaliśmy?
Czy to jest miejsce, o którym marzyłam?
[przed-refren]
[refren]
I jeśli masz chwilę, to może poszlibyśmy
Porozmawiać o tym w miejscu, które tylko my znamy?
To mógłby być koniec wszystkiego
Więc może poszlibyśmy
W miejsce, które tylko my znamy?
[przed-refren]
[refren]
Analiza piosenki
Piosenka jest historią o samotności, która staje się ciężarem dla artystki. Lily Allen przyznaje, że przez długi czas potrafiła sprostać życiu w pojedynkę. Doskonale się w nim odnajdywała, znała jego „ścieżki jak własną kieszeń”. Czuła się szczęśliwa i silna, twardo stąpała po ziemi. To się jednak zmieniło – teraz tęskni za „kimś, na kim mogłaby polegać”.
Wokalistka nie wie, co się z nią stało. Wcześniej codzienna egzystencja wydawała się być zrozumiała, wszystko było ułożone wedle planu. Teraz Allen zauważa potrzebę drugiej osoby. Twierdzi, że „się starzeje i jest zmęczona”, a świat coraz bardziej się komplikuje. Chciałaby zacząć nowy rozdział, pragnie podzielić się życiem i „móc na kimś polegać”. Jednocześnie z utęsknieniem wspomina łatwiejsze czasy, kiedy była młodsza, a doczesność zdawała się być mniej zawiła.
Historia przedstawiana w piosence kończy się spotkaniem artystki z drugim samotnym człowiekiem. Porównuje go do połamanego drzewa – doświadczonego życiem, po przejściach. Teraz oboje mogą nawzajem się wspierać, nie muszą już samotnie znosić trudów codzienności. Możliwe, że uda im się zbudować związek, stworzyć „miejsce, które tylko im będzie znajome”.
Komentarze (0)