Tekst piosenki
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze.
Tak teraz.
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze
Tak teraz.
I nie oddam, a ślizgałem się przez życie jak M5,
czułem gorycz i szukałem swego Colta,
teraz na kwadracie, ona taka słodka.
Dopijam kawę w którymś z hotelowych lobby,
ruszam w trasę, dostaję emotikonki,
trwonię kasę, potem tracę zasięg,
coraz starci i tacy niedorośli.
(?) bo kocham to i mam dosyć,
ona w ramionach chce bym szarpał za włosy,]
druga w nocy, a ja chcę zapomnieć o tej, której
zaraz i tak wyślę gwiazdkę i dwukropek.
Na budziku dwieście, krążę po mieście,
mamy brudne myśli, ale czyste serce,
Nie wybierałem jej, po prostu w niej jestem,
tylko i ja moja przestrzeń, moja przestrzeń.
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze.
Tak teraz.
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze.
Tak teraz.
300 metrów kwadratowych, moja przesteń,
chodzę z drinkiem po tarasie, mamy sesję,
wszędzie lampy, biżuteria, każde zdjęcie,
które jej zrobiłem, dla niej za bardzo namiętne.
Tu nie ma łatwej gry, ani słabych perfum,
szczekają o nas psy, chcą pisać na pudelku,
wszyscy ostrzą kły, ale wrócą bez zębów,
ciągle wymyślają plotki, bo nas nie ma w centrum.
Zainteresowania tym gównem, jeszcze trochę z tym polatam,
nim na zawsze błysnę.
One mają chude brzuchy, ale dupska tłuste,
ciągle modlę się o spokój, ona o gotówkę.
To taki styl, że nie mamy słabych chwil,
ona ma anioła głos, jakby nam dzisiaj śpiewał Feel.
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze.
Tak teraz.
Tylko ja i moja przestrzeń
biorę z niej co najlepsze.
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Utwór „Przestrzeń” opisuje życie artysty, który docenia swoją niezależność i osobistą wolność. Pierwszy akapit opowiada o przemianie bohatera, który wcześniej zmagał się z trudnościami i frustracjami. Był jak M5, który ślizgał się przez życie, poszukując swojej drogi i szczęścia. Teraz jednak odnajduje się w luksusowych miejscach, takich jak hotelowe lobby, gdzie dopija kawę. Mimo to czuje się zagubiony i szuka ucieczki od swoich myśli. Podkreśla, że nie odda swojej przestrzeni, bo jest ona dla niego miejscem pełnym potencjału.
W drugim akapicie bohater pokazuje bardziej romantyczną stronę swojego życia, a jednocześnie kontrastuje ją z pragnieniem zapomnienia o przeszłości. W jego związku z kobietą jest dużo pasji, co oddaje sugestia szarpania za włosy. Artysta krąży po mieście, a jego myśli są pełne sprzeczności. Z jednej strony chce być wolny i niezależny, z drugiej zaś wciąż myśli o tej, której nie może zapomnieć. Mimo licznych rozterek podkreśla, że ma czyste serce i jest szczęśliwy w swojej przestrzeni.
Trzeci akapit opisuje luksusowy styl życia bohatera. Artysta otacza się bogactwem i luksusem, podkreślając, że nie ma miejsca na przeciętność czy kompromisy. Przestrzeń, w której żyje, jest pełna pięknych kobiet i drogich przedmiotów. Jest świadomy zainteresowania mediów, które plotkują na jego temat, ale nie przejmuje się tym. Bohater podkreśla, że pomimo braku doskonałości, jego życie jest pełne stylu i klasy. Modli się o spokój i docenia swoją przestrzeń, która daje mu poczucie bezpieczeństwa i wolności.
Komentarze (0)