Tekst piosenki
[Verse 1]
We don’t have no plastic L.A. friends
We aren’t on the edge of no popular trends
Have never seen the inside of that magazine GQ
We don’t care if your a lawyer, or a Texas oil man
Or some waitress busting ass at some liquor stand
But if you got soul, we hang out with people just like you
[Chorus]
And my hair’s turning white, my neck’s always been red, my collar’s still blue
We’ve always been here, just trying to sing the truth to you
Guess you could say, we’ve always been red white and blue
[Verse 2]
We ride our own bikes to Sturgis
Pay our own dues
Smoking Camels and drinking domestic brews
If you want to know where I’ve been, just look at my hands
Yeah I’ve driven by the White House, spent some time in jail
Mama cried all night but she still wouldn’t pay my bail
I have been no angel, but even God he understands!
[Chorus]
[Verse 3]
Well my Daddy worked hard, and so have I
We payed our taxes and gave our lives to serve this great country
So what are they complaining about?
Yeah, we love our families, we love our kids
Don’t you know its love that makes us all so rich
That’s where it’s at, if they don’t like it they can just, get the Hell out!
[Chorus] [x2]
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Red White And Blue” to kawałek skierowany do wszystkich przedstawicieli klasy pracującej, do normalnych, prostych ludzi, z jakimi identyfikują się muzycy z Lynyrd Skynyrd. Van Zant przedstawia tutaj niepochlebny obraz współczesnej Ameryki, jednocześnie chcąc dać nadzieję ludziom podobnym do niego, zapewniając ich, że nieważne co by się działo, wszystko może się jeszcze zmienić na lepsze.
Teraz USA w żaden sposób nie przypomina kraju, który pamięta wokalista. Zasady się zmieniły i prawie nikt już nie wydaje się szanować tradycyjnych wartości, tak ważnych dla autora i jemu podobnych. Wokół zdaje się panować podążanie za miałkimi przyjemnościami i modą. Ludzie przestali być silni i niezależni, a zamiast tego wydają się słabi i pozbawieni ikry. Są jeszcze jednak tacy, którzy nie zapomnieli o swojej spuściźnie i to właśnie do nich zwraca się Van Zant.
Ameryka budowana jest przecież rękami właśnie takich prostych, uczciwych ludzi jak on sam i nie należy o nich nigdy zapominać, nawet jeżeli świat zdaje się spychać takich na margines. Gdyby nie oni, ich kraj nigdy by nie doszedł do takiej potęgi, jaką nawet i teraz sobą reprezentuje. Kiedyś w końcu historia zatoczy koło i ci, którzy na to zasługują dostaną z powrotem swój szacunek. Trzeba tylko mieć nadzieję i cierpliwie czekać, a sprawiedliwość prędzej czy później zatriumfuje.
Komentarze (0)