
Tekst piosenki
[Verse 1]
Do you fear (Your call has been forwarded to—) that you’ll have no control?
You walk through this world with your head above water
Shoes made of copper, just tryin’ to float
The lake’s frozen over, look down at yourself
What’s starin’ back doesn’t please you
The man don’t believe you, he sees through the lies that you tell
Cards in your hand, you’re lookin’ at nothin’
(Your call has been forwarded to an automated—)
You wonder when God will just listen and give you a break
And He says, „See, living and dying are one and the same”
(Your call has been forwarded to an automated—)
[Chorus]
Do they dream just like we do?
Do they dream just like we do?
Do they love just like we do? (Oh)
Do they love just like we do? (Oh-oh-oh, oh-oh-oh)
Do they feel just like we do? (Oh)
Do they feel just like we do? (Oh-oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh, oh-oh-oh-oh)
[Verse 2]
Do you know anything at all?
You’ve been waiting for answers
These parades and dancers keep building your castle so strong
The moon made of water, you swim to the shore
You can try your best escaping, the universe is breaking
You say you can’t take it no more
The pressure is building like buildings you jumped from
Wishing that wishing could lift this conundrum
The streets that you walk on are shallow
But do you feel as big as your shadow?
[Bridge]
No-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh
No-oh-oh, oh-oh
No-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh-oh
No, no, no, no-oh
[Chorus]
Do they dream just like we do?
Do they dream just like we do?
Do they love just like we do?
Do they love just like we do?
Do they feel just like we do?
Do they feel just like we do?
[Outro]
Said, if you could make, if you could make
If you could make, if you could make, if you could make
If you could make, if you could make, if you could make
It go away
Give you a chance to start all over
[Instrumental]
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki to głęboka refleksja nad życiem, emocjami i poczuciem izolacji. Narrator zmaga się z brakiem kontroli nad własnym losem, porównując swoje wysiłki do próby chodzenia po wodzie w ciężkich butach z miedzi. Zamarznięte jezioro, w którym nie potrafi zaakceptować swojego odbicia, symbolizuje jego wewnętrzny konflikt i niezadowolenie z siebie. W rozmowie z Bogiem czuje, że nie znajduje odpowiedzi, a refleksja, że „życie i śmierć są jednym i tym samym”, nie przynosi ukojenia.
Refren wyraża głębokie pytania o wspólne doświadczenia ludzi. Narrator zastanawia się, czy inni marzą, kochają i czują tak jak on. Te pytania odzwierciedlają jego pragnienie zrozumienia i nawiązania więzi z otaczającym światem, a jednocześnie jego poczucie odrębności i samotności. W kolejnej zwrotce podejmuje próbę zrozumienia siebie i swojego miejsca w świecie, ale zamiast odpowiedzi znajduje kolejne trudności. Presja życia narasta, a poszukiwanie szczęścia staje się coraz trudniejsze, jak próba uchwycenia księżyca z wody. Narrator czuje, że świat wokół niego jest płytki, a jego własne problemy stają się nie do pokonania.












Komentarze (0)