Mallory Knox Lighthouse

Jestem tak zmęczony Tymi pogrzebanymi kłamstwami, o których mówiłaś tysiąc razy Z przyjaciółmi będącymi wciąż przy Tobie Odwracającymi się od Ciebie plecami i umysłem. Cały ten czas, Dźgałaś mój… Rozcinałaś moją dumę, Ale jest blizna, której nigdy nie znajdziesz, Tuż za moimi oczami. Nie zaśniesz dzisiejszej nocy, Świst wiatru będzie dręczyć Twoją głowę, Gdy na zewnątrz wszyscy płyną do brzegu. Znajdź latarnię morską w mroku I oświetl każdą samotną, płaczącą duszę, Którą rozdarłaś Znajdź latarnię morską w mroku Prowadzącą statki, które na pokładzie mają wszystkie ich złamane serca, Które Ty rozdarłaś na strzępy. Nigdy się nie ukryję, Chciałem jedynie, by miłość stała się mostem nad tą luką [w moim sercu], Ale wydaję się, że nigdy nie dotrę na drugą stronę. Więc czego chcesz? Czego ode mnie chcesz i potrzebujesz, by By poczuć, że żyjesz? Nie zaśniesz dzisiejszej nocy, Świst wiatru będzie dręczyć Twoją głowę, Gdy na zewnątrz wszyscy płyną do brzegu. Znajdź latarnię morską w mroku I oświetl każdą samotną, płaczącą duszę, Którą rozdarłaś Znajdź latarnię morską w mroku Prowadzącą statki, które na pokładzie mają wszystkie ich złamane serca, Które Ty rozdarłaś na strzępy. Jej ostatnie słowa, w swoim czasie, oświetlą drogę do domu; Jej ostatnie słowa, w swoim czasie, oświetlą drogę. Znajdź nas wszystkich, Chciałbym byś mogła Dotknij swojej duszy Oświetl ją Zobacz ścieżkę Czas już pójść Znajdź latarnię morską w mroku I oświetl każdą samotną, płaczącą duszę, Którą rozdarłaś Znajdź latarnię morską w mroku Prowadzącą statki, które na pokładzie mają wszystkie ich złamane serca, Które Ty rozdarłaś na strzępy.