Tekst piosenki
The birds of Hell are waiting
With their wings on fire
This ain’t no Fenix, baby
It’s your death’s desire
This is your death
This is your death
This is your death’s desire
This ain’t no Fenix, baby
It’s your death’s desire
The birds of Hell are waiting
With their wings on fire
This ain’t no Fenix, baby
It’s your death’s desire
This is your death
This is your death
This is your death’s desire
Tłumaczenie piosenki
Piekielne ptaszyska czekają
I te ich skrzydła płonące
To nie Feniksy, maleńka
To Twoja śmierć i jej żądze
To Twoja śmierć
To Twoja śmierć
To Twoja śmierć i jej żądze
To nie Feniksy, maleńka
To Twoja śmierć i jej żądze
Piekielne ptaszyska czekają
I te ich skrzydła płonące
To nie Feniksy, maleńka
To Twoja śmierć i jej żądze
To Twoja śmierć
To Twoja śmierć
To Twoja śmierć i jej żądze
4. The Mephistopheles of Los Angeles
[Zwrotka 1]
Nie wiem czy nie mogę się otworzyć
Byłem już tyle razy otwarty
Nie wiem czy mogę się otworzyć
Nie jestem prezentem urodzinowym
Jestem agresywny, agresywny
Przeszłość minęła
A bierność się wydaje tak żałosna
[Refren]
Czy jesteśmy skazani, wierni czy śmiercionośni
[Zwrotka 2]
Czuję się nawalony i samotny, jak heretyk
I jestem gotów poznać mego stwórcę
Czuję się nawalony i samotny, jak heretyk
I jestem gotów poznać mego stwórcę
Łazarz nic na mnie nie ma
Łazarz nic na mnie nie ma
Staję na wysokości zadania
Bo jestem Mefistofelesem Los Angeles
Los Angeles
[Bridge]
Nie wiem czy nie mogę się otworzyć
Byłem już tyle razy otwarty
Zdradzony i zatuszowany w mym patosie
[Zwrotka 2]
[Refren]
Analiza piosenki
„Birds Of Hell Awaiting” może i nie ma zbyt skomplikowanego tekstu, ale jednak przekazuje nam więcej, niż moglibyśmy się spodziewać. Manson za pomocą tego kawałka dzieli się z nami swoimi spostrzeżeniami na temat współczesnego świata.
Według niego stoimy w obliczu katastrofy, coraz bardziej zbliżając się do swego końca. Ludzkość przecież daleka jest od niewinności i nie trzeba zbyt długo szukać, by dostarczyć dowody na poparcie tego stanowiska. Chciwość, zawiść i arogancja rządzą naszym światem, krok za krokiem przybliżając nas do upadku.
Wokalista nie widzi tu żadnego ratunku. Nie powstaniemy z popiołów tak jak Feniks, o którym śpiewa tu autor. Sami sobie przygotowujemy własny grób, nie potrafiąc przezwyciężyć naszych słabości. Nie potrafimy się zatrzymać w naszych destrukcyjnych popędach, mimo że doskonale wiemy, że nie doprowadzą one do niczego dobrego. Wciąż wolimy łudzić się, że jeszcze jest czas, by się cofnąć, ale zdaniem Mansona jest już na to stanowczo za późno.
Komentarze (0)